نادیر شاه
نادر شاه افشار (۱۶۸۸ تا ۱۷۴۷)، که به نام نادر کولی بیگ متولد شد، از سال ۱۷۳۶ تا ۱۷۴۷ بر ایران حکومت کرد و سلسله افشار را تاسیس کرد.[1][2]EnglishNadir Shah Afshar (1688-1747), born Nadr Qoli Beg, ruled Iran from 1736 to 1747 and founded the Afsharid dynasty.پښتونادر شاه افشار (۱۶۸۸ تر ۱۷۴۷)، چې د نادر قولي بېګ په نامه زېږېدلی و، له ۱۷۳۶ څخه تر ۱۷۴۷ پورې پر ایران واکمن و او د افشاریانو د خاندان بنسټ یې کېښود.درینادر شاه افشار (۱۶۸۸ تا ۱۷۴۷)، که به نام نادر کولی بیگ متولد شد، از سال ۱۷۳۶ تا ۱۷۴۷ بر ایران حکومت کرد و سلسله افشار را تاسیس کرد. یک ترکمن از قبیله افشار از سال خراسان، او از طریق خدمات شاه صفوی طهماسپ دوم به اوج رسید و در ۸ مارچ ۱۷۳۶ در صحرای مغن تاجگذاری شد.[1]EnglishA Turkmen of the Afshar tribe from Khorasan, he rose through the service of the Safavid shah Tahmasp II and was crowned on the Mughan steppe on 8 March 1736.پښتود خراسان څخه د افشار قبیلې یو ترکمن، هغه د صفوي شاه تهماسپ II خدمت له لارې راپورته شو او د ۸ مارچ په ۱۷۳۶ کې د موګان په ډنډ کې تاج وټاکه.درییک ترکمن از قبیله افشار از سال خراسان، او از طریق خدمات شاه صفوی طهماسپ دوم به اوج رسید و در ۸ مارچ ۱۷۳۶ در صحرای مغن تاجگذاری شد. او یک شخص متفاوت از محمد نادیر شاه است که از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ بر افغانستان حکومت کرد.EnglishHe is a different person from Muhammad Nadir Shah, who ruled Afghanistan from 1929 to 1933.پښتوهغه د محمد نادر شاه څخه توپیر لري، چې له ۱۹۲۹ څخه تر ۱۹۳۳ پورې یې پر افغانستان واکمني کوله.دریاو یک شخص متفاوت از محمد نادیر شاه است که از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ بر افغانستان حکومت کرد.
رسیدن به قدرت در ایران
نادیر ایران را پس از سقوط قدرت صفوی ها دوباره متحد کرد.[1]EnglishNadir reunified Iran after the collapse of Safavid authority.پښتونادیر د صفویانو د واک له ړنګیدو وروسته ایران یوځای کړ.درینادیر ایران را پس از سقوط قدرت صفوی ها دوباره متحد کرد. او سلسله هوتک را شکست داد، افغان های گلزایی که اصفهان را تصرف کرده بودند و نیروهای عثمانی و روسی را از کشور بیرون کرد.[1][4]EnglishHe defeated the Hotak dynasty, the Ghilzai Afghans who had taken Isfahan, and expelled Ottoman and Russian forces from the country.پښتوهغه هوتک سلسله، ګلزي افغانان چې اصفهان یې نیولی و، مات کړل او عثماني او روسي ځواکونه یې له هیواد څخه وشړل.دریاو سلسله هوتک را شکست داد، افغان های گلزایی که اصفهان را تصرف کرده بودند و نیروهای عثمانی و روسی را از کشور بیرون کرد. در سال ۱۷۳۸ او قندهار را که آخرین قلعه گلزایی ها بود پس از یک محاصره تقریباً یک ساله ویران کرد.[1]EnglishIn 1738 he destroyed Kandahar, the last Ghilzai stronghold, after a siege of almost a year.پښتوپه ۱۷۳۸ کې هغه د نږدې یو کال محاصرې وروسته د ګیلزای وروستی مرکز کندهار ویجاړ کړ.دریدر سال ۱۷۳۸ او قندهار را که آخرین قلعه گلزایی ها بود پس از یک محاصره تقریباً یک ساله ویران کرد.
کمپین ها در افغانستان
سقوط قندهار ارتش نادیر را در مرز امپراطوری مغول قرار داد.[1]EnglishThe fall of Kandahar put Nadir's army on the Mughal Empire frontier.پښتود کندهار سقوط د نادیر پوځ د مغلو امپراتورۍ په سرحد کې واچاوه.دریسقوط قندهار ارتش نادیر را در مرز امپراطوری مغول قرار داد. او در سال ۱۷۳۸ غزنۀ و کابل را تصرف کرد و در اواخر همان سال از گذرگاه خیبر به پنجاب عبور کرد.[1][3]EnglishHe seized Ghazna and Kabul in 1738 and crossed the Khyber Pass into the Punjab late that year.پښتوهغه په ۱۷۳۸ کې غزنې او کابل ونیو او د هغه کال په وروستیو کې یې د خیبر پاس څخه پنجاب ته تیر شو.دریاو در سال ۱۷۳۸ غزنۀ و کابل را تصرف کرد و در اواخر همان سال از گذرگاه خیبر به پنجاب عبور کرد. یکی از فرماندهان او احمد شاه ابدالی افغان بود که بعداً احمد شاه درانی شد و بعد از مرگ نادیر امپراطوری دورانی را تاسیس کرد.[1]EnglishOne of his commanders was the Afghan Ahmad Shah Abdali, later Ahmad Shah Durrani, who founded the Durrani Empire after Nadir's death.پښتود هغه یو قوماندان افغان احمد شاه ابدالي و، چې وروسته احمد شاه دراني شو، چې د نادیر له مړینې وروسته یې دراني امپراتورۍ تاسیس کړ.درییکی از فرماندهان او احمد شاه ابدالی افغان بود که بعداً احمد شاه درانی شد و بعد از مرگ نادیر امپراطوری دورانی را تاسیس کرد.
حمله به هند
در فبروری ۱۷۳۹، نادر امپراطور مغول محمد شاه را در نبرد کارنال شکست داد و در ماه مارچ به دهلی وارد شد.[1] یک شایعه از مرگ او شورش ها را در شهر ایجاد کرد و سربازان او در ۲۲ مارس ۱۷۳۹ یک قتل عام را انجام دادند.[1] او در ماه می سال ۱۷۳۹ دهلی را با Peacock Throne، الماس کوه-ی-نور و ولایت های مغول غربی سیند ترک کرد.[1] ها ها ها[3]
مرگ و ارث
نادر شاه توسط افسران خود در فتاح آباد در خراسان در ژوئن ۱۷۴۷ کشته شد و امپراطوری او به زودی بعد از آن از هم جدا شد.[1] حکمرانی او عمدتاً از طریق تاریخ دربار فارس شناخته شده است؛ شرق شناس ولادیمیر مینورسکی تاریخ معاصر نادر شاه را ویرایش و ترجمه کرد.[5]EnglishNadir Shah was killed by his own officers at Fathabad in Khorasan in June 1747, and his empire broke apart soon after.پښتود هغه واکمني په عمده توګه د فارسي محکمې تاریخونو له لارې پیژندل کیږي؛ ختیځ پوه ولادیمیر مینورسکي د نادیر شاه معاصر تاریخ ترمیم او ژباړلی.دریحکمرانی او عمدتاً از طریق تاریخ دربار فارس شناخته شده است؛ شرق شناس ولادیمیر مینورسکی تاریخ معاصر نادر شاه را ویرایش و ترجمه کرد.