انسیکلوپدیا افغانیکاEncyclopædia Afghanica

تاریخ · جغرافیا · مردم · فرهنگ · مکان‌ها · زبان‌هاخط زمانیشجره‌نامه‌هافرهنگکتابخانه

امارت افغانستان (۱۸۲۳ تا ۱۹۲۶)

امارت افغانستان یک دولت سلطنتی بود که از سال ۱۸۲۳ تا سال ۱۹۲۶ وجود داشت.[1][2] این ایالت از سال ۱۸۲۳ تا ۱۸۳۴ به عنوان یک سلطنت شناخته شده بود.[2] این کشور به عنوان یک واحد سیاسی اصلی بین آسیای مرکزی و آسیای جنوبی خدمت می کرد که شامل اراضی مدرن افغانستان و همچنین بخش هایی از ایران، پاکستان، ترکمنستان و تاجیکستان امروزی بود.[2] این سرزمین در شرق و جنوب با پاکستان، در غرب با ایران، در شمال غربی با ترکمنستان، در شمال با ازبکستان و در شمال شرقی با تاجیکستان مرزی داشت.[4] این دولت یک سیستم واحد بود که توسط یک سلطنت ارثی مشخص می شد که حاکم عنوان امیر را در اختیار داشت.[1][2] این بخشی از امپراطوری دورانی بود[1][2] سقوط امپراطوری دورانی در حدود سال ۱۸۲۶ رخ داد.[5][8]

منشاء و تاسیس

تشکیل سیاسی مدرن این ایالت در سال ۱۸۲۳ آغاز شد.[1][2]EnglishThe modern political formation of the state began in 1823.پښتود دولت عصري سیاسي جوړښت په ۱۸۲۳ کې پیل شو.دریتشکیل سیاسی مدرن این ایالت در سال ۱۸۲۳ آغاز شد. دوست محمد خان حاکمیت را در سرزمین های باقیمانده پشتون ها پس از از دست دادن آنها به Sikh Empire در سال ۱۸۱۸ تثبیت کرد.[5]EnglishDost Muhammad Khan consolidated rule in the remaining Pashtun populated lands after they were lost to the Sikh empire in 1818.پښتودوست محمد خان په ۱۸۱۸ کې Sikh Empire ته له لاسه ورکولو وروسته په پاتې پښتون میشته ځمکو کې حاکمیت پیاوړی کړ.دریدوست محمد خان حاکمیت را در سرزمین های باقیمانده پشتون ها پس از از دست دادن آنها به Sikh Empire در سال ۱۸۱۸ تثبیت کرد. این تغییر قدرت منجر به تاسیس دولت در سال کابل شد.[3]EnglishThis power shift led to the establishment of the state in Kabul.پښتودا د قدرت بدلون په کابل کې د دولت رامینځته کیدو لامل شو.دریاین تغییر قدرت منجر به تاسیس دولت در سال کابل شد.

دوره امارت کابل

از سال ۱۸۲۳ تا ۱۸۳۴، این قلمرو تحت عنوان سردار کابل اداره می شد.[2]EnglishFrom 1823 to 1834, the territory was governed under the title of Sardar of Kabul.پښتود ۱۸۲۳ څخه تر ۱۸۳۴ پورې، سیمه د کابل د سردار تر لقب لاندې اداره شوې وه.دریاز سال ۱۸۲۳ تا ۱۸۳۴، این قلمرو تحت عنوان سردار کابل اداره می شد. در این مدت، این دولت همچنان به عنوان امارت کابل شناخته می شد.[2]EnglishDuring this interval, the state was also known as the Emirate of Kabul.پښتوپه دې موده کې، دولت د کابل امارت په نوم هم پیژندل شوی و.دریدر این مدت، این دولت همچنان به عنوان امارت کابل شناخته می شد. حبیب الله خان اولین حاکم این دوره بود که از سال ۱۸۲۳ تا ۱۸۲۴ سلطنت کرد.[2]EnglishHabibullah Khan was the first ruler of this period, reigning from 1823 to 1824.پښتوحبیب الله خان د دې دورې لومړی واکمن و، چې له ۱۸۲۳ څخه تر ۱۸۲۴ پورې واکمن و.دریحبیب الله خان اولین حاکم این دوره بود که از سال ۱۸۲۳ تا ۱۸۲۴ سلطنت کرد. در سال ۱۸۳۴ این لقب به امیر کابل تغییر یافت.[2]EnglishIn 1834, the title was changed to Emir of Kabul.پښتوپه ۱۸۳۴ کې، لقب د کابل امیر ته بدل شو.دریدر سال ۱۸۳۴ این لقب به امیر کابل تغییر یافت. این ایالت نام امارت کابل را تا سال ۱۸۵۵ حفظ کرد.[2][6]EnglishThe state retained the name Emirate of Kabul until 1855.پښتودغه دولت تر ۱۸۵۵ کال پورې د کابل امارت نوم ساتلی و.دریاین ایالت نام امارت کابل را تا سال ۱۸۵۵ حفظ کرد. این نام تا سال ۱۸۵۵ در استفاده باقی ماند.[2]EnglishThis designation remained in use until 1855.پښتودا نومول تر ۱۸۵۵ پورې په کار کې پاتې شو.دریاین نام تا سال ۱۸۵۵ در استفاده باقی ماند.

گسترش اراضی و خط دوران

یک دوره عمده اتحاد در جریان کمپین هرات از سال های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۳ رخ داد.[2] یک نقطه عطف مهم در این دوره در ۲۷ می ۱۸۶۳ رخ داد.[2]EnglishA significant milestone in this period occurred on 27 May 1863.پښتوپه دې دوره کې یوه مهمه مرحله د می په ۲۷ مه ۱۸۶۳ کې رامنځته شوه.درییک نقطه عطف مهم در این دوره در ۲۷ می ۱۸۶۳ رخ داد. مرزهای دولت بیشتر توسط موافقت نامه های بین المللی تعریف شده بود.[2]EnglishThe boundaries of the state were further defined by international agreements.پښتود دولت سرحدونه د نړیوالو تړونونو لخوا نور هم تعریف شوي.دریمرزهای دولت بیشتر توسط موافقت نامه های بین المللی تعریف شده بود. پیمان گانداماک در ۲۴ می ۱۸۷۹ امضا شد.[1][2]EnglishThe Treaty of Gandamak was signed on 24 May 1879.پښتوګندمک تړون د می په ۲۴، ۱۸۷۹ کې لاسلیک شو.دریپیمان گانداماک در ۲۴ می ۱۸۷۹ امضا شد. یک مرزهای مهم ارضی با توافق خط دوراند دنبال شد که در ۱۲ نوامبر ۱۸۹۳ به دست آمد.[1][2]EnglishA significant territorial demarcation followed with the Durand Line agreement, which was reached on 12 November 1893.پښتود ډيورنډ کرښه تړون سره د پام وړ ځمکنۍ حد بندیز تعقیب شو، کوم چې د ۱۲ نومبر په ۱۸۹۳ کې لاسرسی وموندل شو.درییک مرزهای مهم ارضی با توافق خط دوراند دنبال شد که در ۱۲ نوامبر ۱۸۹۳ به دست آمد. در سال ۱۸۹۳، مساحت امارت تقریباً ۶۵۲۲۲۵ کیلومتر مربع بود.[1][2]EnglishBy 1893, the area of the emirate was approximately 652,225 square kilometers.پښتوپه ۱۸۹۳ کې، د امارت ساحه شاوخوا ۶۵۲،۲۲۵ مربع کیلومتره وه.دریدر سال ۱۸۹۳، مساحت امارت تقریباً ۶۵۲۲۲۵ کیلومتر مربع بود. داده های جغرافیایی اخیر این منطقه را به عنوان ۶۵۲،۰۹۰ کیلومتر مربع لیست می کند.[7]EnglishMore recent geographical data lists the area as 652,090 square kilometers.پښتووروستي جغرافيايي معلومات د ۶۵۲,۰۹۰، مربع کیلومتره په توګه ساحه لیست کوي.دریداده های جغرافیایی اخیر این منطقه را به عنوان ۶۵۲،۰۹۰ کیلومتر مربع لیست می کند.

روابط با امپراطوری بریتانیایی و روسیه

امارت یک موقعیت استراتژیک را در میان قدرت های منطقه ای اشغال کرد و اغلب به عنوان یک دولت عایق عمل می کرد.[1]EnglishThe emirate occupied a strategic position between regional powers, often serving as a buffer state.پښتوامارت د سیمه ایزو قدرتونو تر مینځ ستراتیژیک موقعیت درلود، چې ډیری وختونه د بفر دولت په توګه کار کوي.دریامارت یک موقعیت استراتژیک را در میان قدرت های منطقه ای اشغال کرد و اغلب به عنوان یک دولت عایق عمل می کرد. از سال ۱۸۷۹ تا ۱۹۱۹، این ایالت به طور قانونی تحت حمایت بریتانیایی ها بود.[2][6]EnglishFrom 1879 to 1919, the state was a de jure British protected state.پښتوله ۱۸۷۹ څخه تر ۱۹۱۹ پورې، دغه ایالت د برتانیا د قانون له مخې د ساتنې لاندې و.دریاز سال ۱۸۷۹ تا ۱۹۱۹، این ایالت به طور قانونی تحت حمایت بریتانیایی ها بود. در طول دوره ۱۸۷۹ تا ۱۹۱۹، این ایالت از نظر فنی یک ایالت تحت حفاظت بریتانیایی بود.[1][2]EnglishDuring the period of 1879 to 1919, the state was technically a British protected state.پښتود ۱۸۷۹ څخه تر ۱۹۱۹ پورې، ایالت په تخنیکي ډول د انګلستان محافظت شوی ایالت و.دریدر طول دوره ۱۸۷۹ تا ۱۹۱۹، این ایالت از نظر فنی یک ایالت تحت حفاظت بریتانیایی بود. در فاصله سال های ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۰، غزنی به عنوان پایتخت واقعی عمل کرد.[2]EnglishDuring the interval of 1879–1880, Ghazni served as the de facto capital.پښتود ۱۸۷۹ تر ۱۸۸۰ کلونو په ترڅ کې، غزني د واقعیتي پلازمینې په توګه خدمت وکړ.دریدر فاصله سال های ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۰، غزنی به عنوان پایتخت واقعی عمل کرد. با این حال، در جریان حکومت عبدالرحمن خان، دولت استقلال واقعی را حفظ کرد.[2]EnglishHowever, during the rule of Abdur Rahman Khan, the state maintained de-facto independence.پښتوپه هرصورت، د عبدالرحمن خان واکمنۍ په جریان کې، دولت په حقیقت کې خپلواکي ساتلې.دریبا این حال، در جریان حکومت عبدالرحمن خان، دولت استقلال واقعی را حفظ کرد. او امور خارجی مستقل را با روسیه و پارس اداره می کرد.[2]EnglishHe conducted independent foreign affairs with Russia and Persia.پښتوهغه د روسیې او فارس سره خپلواکې بهرنۍ چارې ترسره کړې.دریاو امور خارجی مستقل را با روسیه و پارس اداره می کرد. جنگ نخست بین انگلستان و افغانستان در ۱ اکتبر ۱۸۳۸ آغاز شد.[2]EnglishThe First Anglo-Afghan War commenced on 1 October 1838.پښتود لومړۍ انګلیسي - افغان جګړه په ۱ اکتوبر ۱۸۳۸ کې پیل شو.دریجنگ نخست بین انگلستان و افغانستان در ۱ اکتبر ۱۸۳۸ آغاز شد. روابط با British Raj بیشتر توسط معاهده انگلستان-افغانستان سال ۱۹۱۹ شکل گرفت که در ۸ اوت ۱۹۱۹ امضا شد.[1][2]EnglishRelations with the British Raj were further shaped by the Anglo-Afghan Treaty of 1919, signed on 8 August 1919.پښتود British Raj سره اړیکې د ۱۹۱۹ کال انګلیسي - افغان تړون لخوا نور هم شکل شوې، چې د ۱۹۱۹ اګست په ۸ لاسلیک شوې.دریروابط با British Raj بیشتر توسط معاهده انگلستان-افغانستان سال ۱۹۱۹ شکل گرفت که در ۸ اوت ۱۹۱۹ امضا شد. سوابق جایگزین تاریخ این توافق را ۱۹ اگست ۱۹۱۹ عنوان می کنند.[2]EnglishAlternative records cite the date of this agreement as 19 August 1919.پښتوبدیل ریکارډونه د دې تړون نیټه د ۱۹ اګست ۱۹۱۹ په توګه یادوي.دریسوابق جایگزین تاریخ این توافق را ۱۹ اگست ۱۹۱۹ عنوان می کنند.

سقوط سلطنت

امارت افغانستان در اوایل قرن بیستم یک تغییر حکومت را تجربه کرد.[1]EnglishThe Emirate of Afghanistan underwent a transition of government in the early 20th century.پښتود افغانستان امارت د شلمې پېړۍ په لومړیو کې د حکومت له بدلون سره مخ شو.دریامارت افغانستان در اوایل قرن بیستم یک تغییر حکومت را تجربه کرد. حاکم نهایی امارت امان الله خان بود که از سال ۱۹۱۹ تا انحلال دولت حکومت کرد.[1][2]EnglishThe final ruler of the emirate was Amanullah Khan, who reigned from 1919 until the state's dissolution.پښتود امارت وروستی واکمن امان الله خان و، څوک چې د ۱۹۱۹ څخه د دولت منحل کیدو پورې واکمن و.دریحاکم نهایی امارت امان الله خان بود که از سال ۱۹۱۹ تا انحلال دولت حکومت کرد. سلطنت در ۹ جون ۱۹۲۶ سقوط کرد.[1][2]EnglishThe monarchy collapsed on 9 June 1926.پښتوسلطنت په ۹ جون ۱۹۲۶ کې سقوط وکړ.دریسلطنت در ۹ جون ۱۹۲۶ سقوط کرد. این تاریخ تبدیل رسمی دولت به یک پادشاهی را نشان می دهد.[2]EnglishThis date marks the official transformation of the state into a kingdom.پښتودا نیټه په رسمي ډول په سلطنت کې د دولت بدلون په نښه کوي.دریاین تاریخ تبدیل رسمی دولت به یک پادشاهی را نشان می دهد. در این نقطه، دولت به یک پادشاهی تبدیل شد.[2]EnglishAt this point, the state was transformed into a kingdom.پښتوپه دې وخت کې، دولت په یوه سلطنت بدل شو.دریدر این نقطه، دولت به یک پادشاهی تبدیل شد.

منابع

  1. امارت افغانستان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
  2. Emirate of Afghanistan
  3. Emirate of Afghanistan (1823-1926) - GlobalSecurity.org
  4. Afghanistan - Wikipedia
  5. Unless Taliban Elect A Non-Pashtun Emir, Peace Would Not Return to...
  6. إمارة أفغانستان - المعرفة
  7. Atlas of Afghanistan - Wikimedia Commons
  8. Durrani Empire (c. 1747-1826 CE) - History of Ancient Pakistan