انسیکلوپدیا افغانیکاEncyclopædia Afghanica

تاریخ · جغرافیا · مردم · فرهنگ · مکان‌ها · زبان‌هاخط زمانیشجره‌نامه‌هافرهنگکتابخانه

پیمان گانداماک

معاهده گانداماک در ۲۶ می ۱۸۷۹ امضا شد که به طور رسمی مرحله اول جنگ دوم اینگلو-افغانستان را به پایان رساند.EnglishThe Treaty of Gandamak was signed on 26 May 1879, officially ending the first phase of the Second Anglo-Afghan War.پښتود ګانډامک تړون د می په ۲۶، ۱۸۷۹ کې لاسلیک شو، چې په رسمي ډول د دویمه انګلیسي - افغان جګړه لومړۍ مرحله پای ته ورسوله.دریمعاهده گانداماک در ۲۶ می ۱۸۷۹ امضا شد که به طور رسمی مرحله اول جنگ دوم اینگلو-افغانستان را به پایان رساند.

پیشینه و اشغال کابل توسط بریتانیایی ها

این درگیری از رقابت ژئوپلیتیک بین امپراطوری های بریتانیایی و روسی سرچشمه گرفت.EnglishThe conflict originated in the geopolitical rivalry between the British and Russian empires.پښتوشخړه د برتانوي او روسي امپراتورۍ ترمنځ په جیوپولیټیکي سیالۍ کې رامینځته شوې.دریاین درگیری از رقابت ژئوپلیتیک بین امپراطوری های بریتانیایی و روسی سرچشمه گرفت. در جولای ۱۸۷۸، یک هیات روسی بدون دعوت صریح امیر شیر علی خان به کابل رسید.[1][7]EnglishIn July 1878, a Russian delegation arrived in Kabul without the explicit invitation of Amir Sher Ali Khan.پښتود ۱۸۷۸ کال په جولای کې، یو روسي پلاوی د امیر شېر علي خان له څرګند بلنې پرته کابل ته ورسید.دریدر جولای ۱۸۷۸، یک هیات روسی بدون دعوت صریح امیر شیر علی خان به کابل رسید. برای مقابله با این ابتکار، دولت بریتانیایی هند خواستار پذیرش یک ماموریت دیپلماتیک شد؛ هنگامی که شیر علی خان در سال گذرگاه خیبر در ۲۱ سپتمبر، ورود به مسجد علی را رد کرد، بریتانیایی ها یک اولتیماتوم صادر کردند.[1]EnglishTo counter this initiative, the British Government of India demanded the acceptance of a diplomatic mission; when Sher Ali Khan denied entry at Ali Masjid in the Khyber Pass on 21 September, the British issued an ultimatum.پښتود دې نوښت د مخنیوي لپاره، د هند انګلیسي حکومت د ډیپلوماټیک ماموریت منلو غوښتنه وکړه؛ کله چې شیر علي خان د سپتمبر په ۲۱ په خیبر دروازه کې په علي مسجد کې د ننوتلو څخه انکار وکړ، انګلیسانو یو الټیټموم خپور کړ.دریبرای مقابله با این ابتکار، دولت بریتانیایی هند خواستار پذیرش یک ماموریت دیپلماتیک شد؛ هنگامی که شیر علی خان در سال گذرگاه خیبر در ۲۱ سپتمبر، ورود به مسجد علی را رد کرد، بریتانیایی ها یک اولتیماتوم صادر کردند. پاسخ شیر علی که به دلیل مرگ پسرش تاخیر پیدا کرد، عذرخواهی مورد نیاز را نداشت و به موقع به ویسروی نرسیده بود.[1]EnglishSher Ali's response, delayed by the death of his son, lacked the required apology and did not reach the Viceroy in time.پښتود شیر علي غبرګون، د هغه د زوی د مړینې له امله ځنډول شوی، د اړتیا وړ بخښنه نه درلوده او په وخت کې د ویسیر ته نه رسیدلی.دریپاسخ شیر علی که به دلیل مرگ پسرش تاخیر پیدا کرد، عذرخواهی مورد نیاز را نداشت و به موقع به ویسروی نرسیده بود.

در ۲۱ نوامبر ۱۸۷۸، British Raj جنگ را علیه افغانستان اعلام کرد.[1]EnglishOn 21 November 1878, the British Raj declared war on Afghanistan.پښتوپه ۲۱ نومبر ۱۸۷۸ کې، برتانیې راج په افغانستان باندې د جګړې اعلان وکړ.دریدر ۲۱ نوامبر ۱۸۷۸، British Raj جنگ را علیه افغانستان اعلام کرد. نیروهای بریتانیایی از طریق گذرگاه خیبر به سمت سال جلال اباد و از طریق کوئتا به سمت سال قندهار پیشروی کردند و دره کورام و کوتل پیوار را اشغال کردند.[1]EnglishBritish forces advanced through the Khyber Pass toward Jalalabad and via Quetta toward Kandahar, occupying the Korram Valley and the Peiwar Kotal.پښتوبرتانوي ځواکونو د خیبر پاس له لارې د جلال اباد په لور او د کوټې له لارې د کندهار په لور پرمختګ وکړ، د کورام دره او پیوار کوټال نیول.درینیروهای بریتانیایی از طریق گذرگاه خیبر به سمت سال جلال اباد و از طریق کوئتا به سمت سال قندهار پیشروی کردند و دره کورام و کوتل پیوار را اشغال کردند. شیر علی خان که قادر به ارائه مقاومت نظامی موثر نبود، برای کمک به روسیه به سمت ترکستان فرار کرد. او در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۸۷۹ در نزدیکی بلخ درگذشت.[1]EnglishUnable to offer effective military resistance, Sher Ali Khan fled toward Turkestan to seek Russian aid; he died on 21 February 1879 near Balkh.پښتوشېرعلي خان د روسيې د مرستې په لټه کې د ترکستان په لور تښتېد او د ۱۸۷۹ کال د فبرورۍ په ۲۱ نېټه د بلخ مخې ته مړ شو.دریشیر علی خان که قادر به ارائه مقاومت نظامی موثر نبود، برای کمک به روسیه به سمت ترکستان فرار کرد. او در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۸۷۹ در نزدیکی بلخ درگذشت. پسر او، محمد یعقوب خان، به عنوان امیر جانشین او شد.[1]EnglishHis son, Muhammad Yaqub Khan, succeeded him as Amir.پښتود هغه زوی، محمد یعقوب خان، د امیر په توګه د هغه ځای ونیو.دریپسر او، محمد یعقوب خان، به عنوان امیر جانشین او شد. با اشغال کابل توسط سربازان بریتانیایی و تلاش یعقوب خان برای تضمین موقعیت خود، مکاتبات اولیه با فرمانده بریتانیایی در مورد یک توافق صلح آغاز شد.[1]EnglishWith British troops occupying Kabul and Yaqub Khan seeking to secure his position, preliminary correspondence began with the British commander regarding a peace settlement.پښتوپه داسې حال کې چې برتانوي ځواکونو کابل نیولی او یعقوب خان د خپل دریځ د خوندي کولو په لټه کې دی، د سولې د جوړجاړي په اړه د برتانوي قوماندان سره لومړنۍ اړیکې پیل شوې.دریبا اشغال کابل توسط سربازان بریتانیایی و تلاش یعقوب خان برای تضمین موقعیت خود، مکاتبات اولیه با فرمانده بریتانیایی در مورد یک توافق صلح آغاز شد.

مذاکرات و امضاء کنندگان اصلی

این معاهده در ۲۶ می ۱۸۷۹ در یک اردوگاه ارتش بریتانیایی در نزدیکی دهکده گانداماک که در حدود ۷۰ مایل شرق کابل واقع شده بود، امضا شد.[1][3] این توافقنامه توسط امیر محمد یعقوب خان و سر لویس پی. ل. ل. ل ن. ن. ن. کاوگانری، که نماینده دولت بریتانیایی هند بود.[2] کاگانری، که بعداً به عنوان مدیر نظامی بریتانیایی در کابل خدمت می کرد، به نمایندگی از بریتانیایی ها در مورد شرایط مذاکره کرد.[1] این معاهده به طور رسمی توسط لرد ادوارد رابرت بولور-لیتون، معاون هند، در تاریخ ۳۰ می ۱۸۷۹ تصویب شد.[1] بیشتر نوشته های تاریخی معاهده گانداماک را پیشگام مرحله دوم سال جنگ دوم اینگلو-افغانستان می دانند.[1] این توافق اغلب در سوابق افغان به عنوان یکی از تحقیرآمیز ترین توافق هایی که تا به حال توسط یک حاکم افغان پذیرفته شده است، توصیف شده است، زیرا اساساً امیر را به یک فوداتوری تاج بریتانیا تبدیل کرده است.[1]

این سند صلح و دوستی همیشگی را بین دولت بریتانیا و امیر افغانستان و جانشینان او برقرار کرد.[2]EnglishThe document established perpetual peace and friendship between the British Government and the Amir of Afghanistan and his successors.پښتودغه سند د برتانوي حکومت او د افغانستان د امیر او د هغه د جانشینانو ترمنځ تلپاتې سوله او ملګرتیا رامنځته کړه.دریاین سند صلح و دوستی همیشگی را بین دولت بریتانیا و امیر افغانستان و جانشینان او برقرار کرد. این شامل مقررات برای یک عفو کامل برای تابعین افغان بود که در طول جنگ با نیروهای بریتانیایی ارتباط برقرار کرده بودند و تضمین می کرد که از مجازات چنین روابطی محافظت می شود.[2]EnglishIt included provisions for a full amnesty for Afghan subjects who had interacted with British forces during the war, guaranteeing protection from punishment for such intercourse.پښتوپه دې کې د هغو افغانانو لپاره چې د جګړې پر مهال یې له برتانوي ځواکونو سره اړیکې درلودې، د بشپړې بخښنې شرایط شامل وو، چې د داسې اړیکو لپاره د سزا څخه ساتنه تضمینوي.دریاین شامل مقررات برای یک عفو کامل برای تابعین افغان بود که در طول جنگ با نیروهای بریتانیایی ارتباط برقرار کرده بودند و تضمین می کرد که از مجازات چنین روابطی محافظت می شود.

تسلیحات اراضی و کنترول امور خارجی

یک جزء مرکزی این معاهده شامل امتیازات مهم ارضی و تسلیم استقلال دیپلماتیک بود.EnglishA central component of the treaty involved significant territorial concessions and the surrender of diplomatic autonomy.پښتود تړون یوه مرکزي برخه د پام وړ ځمکنۍ امتیازات او د ډیپلوماټیک خپلواکي پریښودل شامل دي.درییک جزء مرکزی این معاهده شامل امتیازات مهم ارضی و تسلیم استقلال دیپلماتیک بود. محمد یعقوب خان کنترول چندین ولسوالی مرزی را به راج بریتانیایی از جمله کورام، پیشین، سیبی، هارنای و تال-چوتالی واگذار کرد.EnglishMuhammad Yaqub Khan ceded control of several frontier districts to the British Raj, including Kurram, Pishin, Sibi, Harnai, and Thal-Chotiali (Loralai).پښتومحمد یعقوب خان د برتانیې راج ته د څو سرحدي ولسوالیو کنټرول پریښود، پشمول د کورام، پیشین، سیبي، هارنای، او تال - چوټيالي.دریمحمد یعقوب خان کنترول چندین ولسوالی مرزی را به راج بریتانیایی از جمله کورام، پیشین، سیبی، هارنای و تال-چوتالی واگذار کرد. (لورالای) این معاهده همچنین کنترول گذرگاه های خیبر و میچینی را به بریتانیا منتقل کرد و برتری بریتانیا را در مسیر های کلیدی ورود به افغانستان تضمین کرد.EnglishThe treaty also transferred control of the Khyber and Michini passes to Britain, securing British dominance over key entry routes into Afghanistan.پښتو(لورالای) په دغه تړون کې د خیبر او میچینی د تېرېدو کنټرول هم برتانیا ته ورکړل شو، چې له مخې یې برتانیا افغانستان ته د ننوتلو پر مهمو لارو واکمن شو.دری(لورالای) این معاهده همچنین کنترول گذرگاه های خیبر و میچینی را به بریتانیا منتقل کرد و برتری بریتانیا را در مسیر های کلیدی ورود به افغانستان تضمین کرد. خط دوراند مرز بین امارت افغانستان و راج بریتانیایی را تشکیل می دهد.[1][8]EnglishThe Durand Line forms the border between the Emirate of Afghanistan and the British Raj.پښتوډيورنډ کرښه د افغانستان د امارت او برتانوي راج ترمنځ پوله جوړوي.دریخط دوراند مرز بین امارت افغانستان و راج بریتانیایی را تشکیل می دهد.

در رابطه با روابط خارجی، امیر موافقت کرد که روابط خود را با تمام دولت های خارجی مطابق با توصیه ها و خواسته های دولت بریتانیا انجام دهد.[2]EnglishRegarding foreign relations, the Amir agreed to conduct his relations with all foreign states in accordance with the advice and wishes of the British Government.پښتود بهرنیو اړیکو په اړه، امیر موافقه وکړه چې د ټولو بهرنیو هیوادونو سره خپلې اړیکې د بریتانیا د حکومت د مشورې او هیلو سره سم ترسره کړي.دریدر رابطه با روابط خارجی، امیر موافقت کرد که روابط خود را با تمام دولت های خارجی مطابق با توصیه ها و خواسته های دولت بریتانیا انجام دهد. این توافق، افغانستان را به عنوان یک کشور عایق بین دو قدرت بزرگ رقیب تاسیس کرد.[5][9]EnglishThis arrangement established Afghanistan as a buffer state between two rival great powers.پښتود دې تړون له مخې افغانستان د دوو لویو قدرتونو ترمنځ د یوه خنډ په توګه رامنځته شو.دریاین توافق، افغانستان را به عنوان یک کشور عایق بین دو قدرت بزرگ رقیب تاسیس کرد. تحت این شرایط، این کشور به عنوان یک محافظه کار بریتانیایی تا سال ۱۹۱۹ عمل کرد.[6]EnglishUnder these conditions, the country functioned as a British protectorate until 1919.پښتود دې شرایطو لاندې، هیواد تر ۱۹۱۹ پورې د برتانیا محافظت په توګه فعالیت وکړ.دریتحت این شرایط، این کشور به عنوان یک محافظه کار بریتانیایی تا سال ۱۹۱۹ عمل کرد. او متعهد شد که با هیچ قدرت خارجی درگیر نشود و بدون موافقت بریتانیایی علیه هیچ دولت خارجی سلاح بردارند.[2]EnglishHe undertook to enter into no engagements with foreign powers and to take up arms against no foreign state without British concurrence.پښتوهغه ژمنه وکړه چې له بهرنیو ځواکونو سره به هیڅ تړون نه کوي او د انګلستان له موافقې پرته به د کوم بهرني دولت پر وړاندې وسلې نه پورته کوي.دریاو متعهد شد که با هیچ قدرت خارجی درگیر نشود و بدون موافقت بریتانیایی علیه هیچ دولت خارجی سلاح بردارند. در عوض، دولت بریتانیایی متعهد شد که در صورت تجاوز خارجی، تضمین های مبهم کمک و یک یارانه سالانه را ارائه دهد.[4]EnglishIn exchange, the British Government pledged to provide vague assurances of assistance in case of foreign aggression and an annual subsidy.پښتوپه بدل کې، د انګلستان حکومت ژمنه وکړه چې د بهرني یرغل په صورت کې د مرستې او کلنۍ سبسایډي تضمین چمتو کړي.دریدر عوض، دولت بریتانیایی متعهد شد که در صورت تجاوز خارجی، تضمین های مبهم کمک و یک یارانه سالانه را ارائه دهد.

این معاهده همچنین امنیت و رفتار محترمانه با ماموران بریتانیایی در داخل افغانستان را تضمین می کرد، در حالی که بریتانیایی ها متعهد بودند که در اداره داخلی املاک امیر دخالت نکنند.[2]EnglishThe treaty also guaranteed the safety and honourable treatment of British agents within Afghanistan, while the British undertook not to interfere with the internal administration of the Amir's dominions.پښتوپه دغه تړون کې په افغانستان کې د برتانوي مامورینو د خونديتوب او د ویاړ وړ چلند تضمین هم شوی و، په داسې حال کې چې برتانویانو ژمنه کړې وه چې د امیر د واکمنۍ په داخلي ادارې کې به مداخله نه کوي.دریاین معاهده همچنین امنیت و رفتار محترمانه با ماموران بریتانیایی در داخل افغانستان را تضمین می کرد، در حالی که بریتانیایی ها متعهد بودند که در اداره داخلی املاک امیر دخالت نکنند. از افغانستان خواسته شده بود که هیچ موانعی در تجارت صلح آمیز رعیت های بریتانیایی در داخل مرزهای خود ایجاد نکند، به شرطی که آنها اجازه بگیرند.[2]EnglishAfghanistan was required to offer no impediment to British subjects trading peacefully within its borders, provided they obtained permission.پښتوله افغانستان څخه غوښتل شوي وو چې د برتانیا تابعینو ته په خپلو سرحدونو کې په سوله ایز ډول د سوداګرۍ مخه ونه نیسي، په دې شرط چې دوی اجازه ترلاسه کړي.دریاز افغانستان خواسته شده بود که هیچ موانعی در تجارت صلح آمیز رعیت های بریتانیایی در داخل مرزهای خود ایجاد نکند، به شرطی که آنها اجازه بگیرند.

تاسیس سفارت بریتانیا

برای حفظ روابط مستقیم و حفاظت از مرزهای، این معاهده اقامت یک نماینده بریتانیایی در کابل را اجباری کرد.[2]EnglishTo maintain direct relations and protect frontiers, the treaty mandated the residence of a British Representative in Kabul.پښتود مستقیمو اړیکو د ساتلو او د سرحدونو د ساتنې لپاره، د تړون له مخې په کابل کې د برتانیا د استازي استوګنځای ټاکل شوی و.دریبرای حفظ روابط مستقیم و حفاظت از مرزهای، این معاهده اقامت یک نماینده بریتانیایی در کابل را اجباری کرد. این نماینده باید با یک اسکورت مناسب در یک اقامتگاه متناسب با رتبه اش مستقر شود.[2]EnglishThis representative was to be stationed with a suitable escort in a residence appropriate to his rank.پښتودا استازی به د یو مناسب ساتونکي سره په یوه استوګنځي کې د هغه د رتبې سره سم ځای پرځای شي.دریاین نماینده باید با یک اسکورت مناسب در یک اقامتگاه متناسب با رتبه اش مستقر شود. دولت بریتانیایی همچنان حق اعزام ماموران با اسکورت به مرزهای افغانستان را در هر زمان که برای منافع هر دو کشور ضروری می دانست محفوظ می داشت.[2]EnglishThe British Government also reserved the right to depute agents with escorts to the Afghan frontiers whenever deemed necessary for the interests of both states.پښتود برتانیا حکومت همداراز دا حق لري چې د افغان سرحدونو ته د اجنټانو سره مرسته وکړي کله چې د دواړو هیوادونو د ګټو لپاره اړین وګڼل شي.دریدولت بریتانیایی همچنان حق اعزام ماموران با اسکورت به مرزهای افغانستان را در هر زمان که برای منافع هر دو کشور ضروری می دانست محفوظ می داشت. برعکس، به امیر اجازه داده می شد تا نماینده ای را برای اقامت در دربار نائب پادشاه هند تعیین کند.[2]EnglishConversely, the Amir was permitted to depute an agent to reside at the court of the Viceroy of India.پښتوپه مقابل کې، امیر ته اجازه ورکړل شوې وه چې د هندوستان د والي په دربار کې د استوګنې لپاره یو اجنټ وټاکي.دریبرعکس، به امیر اجازه داده می شد تا نماینده ای را برای اقامت در دربار نائب پادشاه هند تعیین کند.

سر لوئیس کاگاناری بعداً به عنوان مقیم بریتانیایی در کابل منصوب شد که نشان دهنده تاسیس یک ماموریت دیپلماتیک دائمی بود.[1]EnglishSir Louis Cavagnari was subsequently appointed as the British Resident in Kabul, marking the establishment of a permanent diplomatic mission.پښتوسر لویس کاوګناري وروسته په کابل کې د برتانوي اوسیدونکي په توګه وټاکل شو، چې د دایمي ډیپلوماټیک ماموریت رامینځته کول په نښه کوي.دریسر لوئیس کاگاناری بعداً به عنوان مقیم بریتانیایی در کابل منصوب شد که نشان دهنده تاسیس یک ماموریت دیپلماتیک دائمی بود. این حضور برای اطمینان از انطباق افغان ها با شرایط معاهده و نظارت بر مرز بود.[2]EnglishThis presence was intended to ensure Afghan compliance with the treaty terms and to monitor the frontier.پښتود دې شتون هدف دا و چې د تړون شرایطو سره د افغان اطاعت تضمین کړي او د پولې څارنه وکړي.دریاین حضور برای اطمینان از انطباق افغان ها با شرایط معاهده و نظارت بر مرز بود. با این حال، مستقر شدن ماموریت بریتانیایی و اسکورت امنیتی سنگین در کابل در نهایت احساسات ملی گرایانه قوی را در میان افغان ها ایجاد کرد و به بحران دیپلماتیک که بعد از آن رخ داد کمک کرد.[4]EnglishHowever, the stationing of the British mission and the heavy security escort in Kabul eventually provoked strong nationalist sentiment among the Afghans, contributing to the diplomatic crisis that followed.پښتوپه هرصورت، په کابل کې د برتانوي ماموریت ځای پرځای کول او دروند امنیتي ساتنه په پای کې د افغانانو ترمنځ قوي ملي احساساتو ته وده ورکړه، چې وروسته یې ډیپلوماتیک بحران ته وده ورکړه.دریبا این حال، مستقر شدن ماموریت بریتانیایی و اسکورت امنیتی سنگین در کابل در نهایت احساسات ملی گرایانه قوی را در میان افغان ها ایجاد کرد و به بحران دیپلماتیک که بعد از آن رخ داد کمک کرد.

لغو و از سرگیری مجدد خصومت ها

اشغال کابل توسط بریتانیایی ها و حضور سفارت بریتانیایی ها در شهر منجر به افزایش ناآرامی ها شد.EnglishThe British occupation of Kabul and the presence of the British embassy in the city led to growing unrest.پښتود کابل د برتانوي اشغال او په ښار کې د برتانوي سفارت شتون د ودې ناورین لامل شو.دریاشغال کابل توسط بریتانیایی ها و حضور سفارت بریتانیایی ها در شهر منجر به افزایش ناآرامی ها شد. در سپتمبر ۱۸۷۹، یک جمعیت عصبانی به اقامتگاه بریتانیایی حمله کرد که منجر به مرگ سر لوئیس کاگاناری و بیشتر کارمندان او شد.[4]EnglishIn September 1879, an angry mob attacked the British Residency, resulting in the death of Sir Louis Cavagnari and most of his staff.پښتوپه سپتمبر ۱۸۷۹ کې، یوه قهرجنو خلکو د برتانیا استوګنځي برید وکړ، چې په پایله کې یې سر لوئس کاګناري او د هغه ډیری کارمندان ووژل شول.دریدر سپتمبر ۱۸۷۹، یک جمعیت عصبانی به اقامتگاه بریتانیایی حمله کرد که منجر به مرگ سر لوئیس کاگاناری و بیشتر کارمندان او شد. این قتل عام منجر به شکست کامل پیمان و شروع مجدد جنگ در مقیاس کامل شد.[1]EnglishThis massacre led to the complete breakdown of the treaty and the resumption of full-scale war.پښتودغه قتل عام د تړون د بشپړې ماتېدو او د پراخې جګړې د بیا پیل لامل شو.دریاین قتل عام منجر به شکست کامل پیمان و شروع مجدد جنگ در مقیاس کامل شد.

در پاسخ، بریتانیایی ها یک حمله تنبیهی را آغاز کردند.EnglishIn response, the British launched a punitive expedition.پښتوپه غبرګون کې، انګلستان د جزا سفر پیل کړ.دریدر پاسخ، بریتانیایی ها یک حمله تنبیهی را آغاز کردند. این درگیری در نبرد قندهار در سال ۱۸۸۰ به اوج خود رسید، جایی که نیروهای بریتانیایی تحت فرماندهی جنرال فردریک رابرتز، ارتش افغانستان را شکست دادند.[1][4]EnglishThe conflict culminated in the Battle of Kandahar in 1880, where British forces under General Frederick Roberts defeated the Afghan army.پښتودا شخړه په ۱۸۸۰ کې د کندهار په جګړه کې پای ته ورسیده، چیرې چې د جنرال فریډریک رابرټس تر مشرۍ لاندې برتانوي ځواکونو افغان پوځ مات کړ.دریاین درگیری در نبرد قندهار در سال ۱۸۸۰ به اوج خود رسید، جایی که نیروهای بریتانیایی تحت فرماندهی جنرال فردریک رابرتز، ارتش افغانستان را شکست دادند. در نتیجه پیروزی بریتانیایی ها، پیمان گندامک مجدداً تأیید شد و بریتانیایی ها عبدالرحمن خان را به عنوان امیر جدید افغانستان منصوب کردند.[1]EnglishAs a result of the British victory, the Treaty of Gandamak was reaffirmed, and the British appointed Abdur Rahman Khan as the new Amir of Afghanistan.پښتود بریتانوي بریالیتوب په پایله کې، د ګندمک تړون یو ځل بیا تایید شو، او انګریزانو عبدالرحمن خان د افغانستان د نوي امیر په توګه وټاکل.دریدر نتیجه پیروزی بریتانیایی ها، پیمان گندامک مجدداً تأیید شد و بریتانیایی ها عبدالرحمن خان را به عنوان امیر جدید افغانستان منصوب کردند. اگرچه عبدالرحمن محدودیت های ارضی این معاهده را پذیرفت، اما بعداً با کنترل بریتانیایی ها بر سیاست خارجی افغانستان مخالفت کرد و در نهایت بریتانیایی ها را مجبور کرد که استقلال بیشتری در حکومت داخلی و خارجی خود داشته باشند.[1]EnglishAlthough Abdur Rahman accepted the treaty's territorial limits, he subsequently opposed British control over Afghan foreign policy, eventually forcing the British to concede greater autonomy in his internal and external rule.پښتوکه څه هم عبدالرحمن د تړون ځمکنۍ محدودیتونه ومنل، خو وروسته یې د افغان بهرني سیاست په اړه د برتانیا له کنټرول سره مخالفت وکړ، چې په پایله کې یې برتانیا دې ته اړ کړه چې د هغه په داخلي او بهرني واکمنۍ کې ډیرې خپلواکي ورکړي.دریاگرچه عبدالرحمن محدودیت های ارضی این معاهده را پذیرفت، اما بعداً با کنترل بریتانیایی ها بر سیاست خارجی افغانستان مخالفت کرد و در نهایت بریتانیایی ها را مجبور کرد که استقلال بیشتری در حکومت داخلی و خارجی خود داشته باشند.

منابع

  1. Treaty of Gandamak - Wikipedia
  2. Treaty of Gandamak - Wikisource
  3. Treaty of Gandamak Facts for Kids
  4. Treaty of Gandamak - History of Pashtuns
  5. Buffer state - Wikipedia
  6. PDF Afghanistan as a Buffer State between Regional Powers in the Late...
  7. GANDOMAK, TREATY OF - Encyclopaedia Iranica
  8. Britannica
  9. The Great Game: Anglo-Russian Rivalry in Central Asia | GEOPOL