حبیب الله کلاکانی
حبیب الله کلاکانی، که به طور گسترده ای با لقب تحقیرآمیز باچا-یه ساکاو شناخته می شود، یک رهبر شورشی تاجیک بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۲۸ تا ۲۹ در افغانستان قدرت را تصرف کرد و از ژانویه تا اکتبر ۱۹۲۹ به عنوان امیر حکومت کرد.EnglishHabibullah Kalakani (19 January 1891 – 1 November 1929), widely known by the derogatory nickname Bacha-ye Saqao ("son of the water carrier"), was a Tajik rebel leader who seized power in Afghanistan during the 1928–1929 civil war and ruled as Emir from January to October 1929.پښتوحبیب الله کلکاني، چې په پراخه کچه د باچا - ای ساکاو په سپک نوم پیژندل شوی، د تاجکستان یو یاغیانو مشر و چې د ۱۹۲۸ تر ۱۹۲۹ کورنۍ جګړې په جریان کې یې په افغانستان کې واک ترلاسه کړ او د جنوري څخه تر اکتوبر ۱۹۲۹ پورې یې د امیر په توګه حکومت وکړ.دریحبیب الله کلاکانی، که به طور گسترده ای با لقب تحقیرآمیز باچا-یه ساکاو شناخته می شود، یک رهبر شورشی تاجیک بود که در جریان جنگ داخلی ۱۹۲۸ تا ۲۹ در افغانستان قدرت را تصرف کرد و از ژانویه تا اکتبر ۱۹۲۹ به عنوان امیر حکومت کرد. (۱۹ جنوری ۱۸۹۱ تا نوامبر ۱۹۲۹) ("پسر حامل آب")[1][4] حکومت کوتاهی او تنها دوره ای در عصر مدرن بود که یک غیر پشتون از زمان تاسیس سلطنت امپراطوری دورانی در سال ۱۷۴۷، تاج و تخت افغانستان را در دست داشت.[2]EnglishHis brief reign marked the only period in the modern era when a non-Pashtun held the Afghan throne since the establishment of the Durrani empire in 1747.پښتو(۱۹ جنوري ۱۸۹۱ - نومبر ۱۹۲۹) ("د اوبو د وړونکي زوی") د هغه لنډه واکمني په عصري دور کې یوازینۍ دوره وه کله چې په ۱۷۴۷ کې د دراني امپراتورۍ له تاسیس راهیسې یو غیر پښتون د افغان تخت په غاړه درلود.دری(۱۹ جنوری ۱۸۹۱ تا نوامبر ۱۹۲۹) ("پسر حامل آب") حکومت کوتاهی او تنها دوره ای در عصر مدرن بود که یک غیر پشتون از زمان تاسیس سلطنت امپراطوری دورانی در سال ۱۷۴۷، تاج و تخت افغانستان را در دست داشت.
زندگی اولیه و دزدگری
کلاکانی در ۱۹ جنوری ۱۸۹۱ در کالاکان، دهکده ای در ولایت های شمالی امارت افغانستان متولد شد.[1][2]EnglishKalakani was born on 19 January 1891 in Kalakan, a village in the northern provinces of the Emirate of Afghanistan.پښتوکلکاني د ۱۸۹۱ کال د جنورۍ په ۱۹مه نېټه د افغانستان د امارت په شمالي ولایتونو کې په کلکان کلي کې زېږېدلی دی.دریکلاکانی در ۱۹ جنوری ۱۸۹۱ در کالاکان، دهکده ای در ولایت های شمالی امارت افغانستان متولد شد. پدر او امین الله کلاکانی بود.[1]EnglishHis father was Aminullah Kalakani.پښتود هغه پلار امین الله کلکاني و.دریپدر او امین الله کلاکانی بود. حساب های متفاوت در مورد منشأ او؛ در حالی که بعداً تبلیغات او را به عنوان "فرزند یک آب بردار" مسخره می کرد، که نشان می داد یک خدمت فروتنانه است، خانواده اش در منطقه صاحب زمین های قابل توجهی بودند.[2]EnglishAccounts differ regarding his origins; while later propaganda derided him as the "son of a water carrier," suggesting humble service, his family were substantial landowners in the region.پښتود هغه د اصلیت په اړه حسابونه توپیر لري؛ پداسې حال کې چې وروسته پروپاګند هغه د "د اوبو وړونکي زوی" په توګه سپکاوی وکړ، چې د عاجز خدمت وړاندیز کوي، د هغه کورنۍ په سیمه کې د پام وړ ځمکې مالکین وو.دریحساب های متفاوت در مورد منشأ او؛ در حالی که بعداً تبلیغات او را به عنوان "فرزند یک آب بردار" مسخره می کرد، که نشان می داد یک خدمت فروتنانه است، خانواده اش در منطقه صاحب زمین های قابل توجهی بودند. به عنوان یک نوجوان، کلاکانی بعد از آتش زدن خانه یک معلم حقیر از خانه خود فرار کرد، یک عمل که روابط او را با جامعه اش قطع کرد.[2]EnglishAs a teenager, Kalakani fled his home after setting fire to the house of a despised teacher, an act that severed his ties to his community.پښتوپه ځوانۍ کې، کالاکاني د خپل نفرت شوي ښوونکي کور ته اور لګولو وروسته له خپل کور څخه تښتیدلی، یو داسې عمل چې د هغه له ټولنې سره یې اړیکې پرې کړې.دریبه عنوان یک نوجوان، کلاکانی بعد از آتش زدن خانه یک معلم حقیر از خانه خود فرار کرد، یک عمل که روابط او را با جامعه اش قطع کرد. او در این منطقه سفر کرد و در پشاور وقت سپری کرد که گفته می شود در آنجا قمار می کرد و ممکن است یک چایخانه را اداره می کرد، اما نمی توانست خود را حفظ کند.[2]EnglishHe drifted through the region, spending time in Peshawar where he reportedly gambled and may have operated a teahouse, but was unable to sustain himself.پښتوهغه د سیمې په اوږدو کې حرکت وکړ، په پیښور کې یې وخت تیر کړ چیرې چې هغه د قمار کولو راپور ورکړی او ممکن د چای کور چلولی وي، مګر د ځان ساتلو وړ نه و.دریاو در این منطقه سفر کرد و در پشاور وقت سپری کرد که گفته می شود در آنجا قمار می کرد و ممکن است یک چایخانه را اداره می کرد، اما نمی توانست خود را حفظ کند.
او بعداً در ارتش مدرن سازی شده افغانستان خدمت کرد، اما فرار از ارتش گسترده بود، و کلاکانی به زودی به منطقه خانه اش بازگشت تا به زندگی دزدانه اش ادامه دهد.[2]EnglishHe subsequently enlisted in the modernizing Afghan army, but desertion was rampant, and Kalakani soon returned to his home district to resume a life of banditry.پښتوهغه وروسته په عصري افغان پوځ کې شامل شو، مګر د تیښتې کچه لوړه وه، او کلکاني ژر تر ژره خپل کور ته راستون شو ترڅو د غلو ژوند ته دوام ورکړي.دریاو بعداً در ارتش مدرن سازی شده افغانستان خدمت کرد، اما فرار از ارتش گسترده بود، و کلاکانی به زودی به منطقه خانه اش بازگشت تا به زندگی دزدانه اش ادامه دهد. او خود را به عنوان یک ارباب جنگ برجسته کرد و یک گروه بزرگ از پیروان را جمع آوری کرد و کنترل گذرگاه های مهم کوه را که پایتخت را به شهرهای بزرگ آسیای مرکزی مانند مزار شریف، سمرقند، دوشانبه و بخارا متصل می کرد، در دست گرفت.[2]EnglishHe distinguished himself as a formidable warlord, gathering a large band of followers and seizing control of critical mountain passes that connected the capital to major Central Asian cities such as Mazar-e Sharif, Samarkand, Dushanbe, and Bukhara.پښتوهغه ځان د یو پیاوړي جنګسالار په توګه وپیژندل، د پیروانو لوی ګروپ راټول کړ او د مهم غرونو تیریدو کنټرول یې واخیست چې پلازمینه یې د مرکزي آسیا لوی ښارونو لکه مزار شریف، سمرقند، دوشانبي، او بخارا سره وصل کړه.دریاو خود را به عنوان یک ارباب جنگ برجسته کرد و یک گروه بزرگ از پیروان را جمع آوری کرد و کنترل گذرگاه های مهم کوه را که پایتخت را به شهرهای بزرگ آسیای مرکزی مانند مزار شریف، سمرقند، دوشانبه و بخارا متصل می کرد، در دست گرفت. سلطه او در منطقه توسط شارف الدین، یک رهبر باند رقیب که به عنوان "پادشاه گذرگاه ها" شناخته می شد، مورد اعتراض قرار گرفت. کلاکانی این تهدید را با حمله ناگهانی به روستای شارف الدین از بین برد، جمعیت مرد را کشت و سر شارف الدین را روی یک تکه قرار داد.[2]EnglishHis dominance in the region was contested by Sharfuddin, a rival bandit leader known as the "King of the Passes." Kalakani eliminated this threat by launching a surprise attack on Sharfuddin's village, killing the male population and displaying Sharfuddin's head on a stake.پښتوپه سیمه کې د هغه تسلط د شرف الدین لخوا ننګول شوی و، د سیال غلو مشر چې د "د پاس پاچا" په نوم پیژندل شوی و. کالاکاني د شرف الدین په کلي د حیرانتیا برید په لاره اچولو سره دا ګواښ له مینځه وړي، د نارینه نفوس وژنه کوي او د شرف الدین سر په یوه ډنډ کې ښیې.دریسلطه او در منطقه توسط شارف الدین، یک رهبر باند رقیب که به عنوان "پادشاه گذرگاه ها" شناخته می شد، مورد اعتراض قرار گرفت. کلاکانی این تهدید را با حمله ناگهانی به روستای شارف الدین از بین برد، جمعیت مرد را کشت و سر شارف الدین را روی یک تکه قرار داد.
شهرت کلاکانی افزایش یافت زیرا او با موفقیت چندین ماموریت نظامی را که توسط امیر امان الله خان برای دستگیری او ارسال شده بود، به چالش کشید.[2]EnglishKalakani's reputation grew as he successfully defied multiple military expeditions sent by Amir Amanullah Khan to capture him.پښتود کلکاني شهرت وده وکړه ځکه چې هغه په بریالیتوب سره د امیر امان الله خان لخوا لیږل شوي څو نظامي سفرونو ته ننګونه وکړه ترڅو هغه ونیسي.دریشهرت کلاکانی افزایش یافت زیرا او با موفقیت چندین ماموریت نظامی را که توسط امیر امان الله خان برای دستگیری او ارسال شده بود، به چالش کشید. در یکی از این نبرد ها، کلاکانی دو تفنگ ماشین و بیش از ۴۰،۰۰۰ گلوله تسلیحاتی را به دست آورد و زرادخانه خود را به طور قابل توجهی ارتقا داد.[2]EnglishDuring one such engagement, Kalakani captured two machine guns and over 40,000 rounds of ammunition, significantly upgrading his arsenal.پښتود یوې داسې جګړې په جریان کې، کلکاني دوه ماشینګانې او له ۴۰,۰۰۰، څخه ډیر ګولۍ ونیولې، چې د هغه د وسلو ذخیره یې د پام وړ لوړه کړه.دریدر یکی از این نبرد ها، کلاکانی دو تفنگ ماشین و بیش از ۴۰،۰۰۰ گلوله تسلیحاتی را به دست آورد و زرادخانه خود را به طور قابل توجهی ارتقا داد. در اواخر دهه ۱۹۲۰، او به یک نیروی چند صد نفره فرماندهی می کرد و در سراسر سرزمین های شمالی هم از او می ترسیدند و هم به او احترام می گذاشتند.[2]EnglishBy the late 1920s, he commanded a force of several hundred men and was both feared and respected throughout the northern territories.پښتود ۱۹۲۰ لسیزې په وروستیو کې، هغه د څو سوو سړو ځواکونو قومانده کوله او په شمالي سیمو کې دواړه ویره او درناوی درلوده.دریدر اواخر دهه ۱۹۲۰، او به یک نیروی چند صد نفره فرماندهی می کرد و در سراسر سرزمین های شمالی هم از او می ترسیدند و هم به او احترام می گذاشتند.
ظهور در جریان جنگ داخلی افغانستان
در سال ۱۹۲۹، در میان افزایش ناآرامی ها و شورش های قبیله ای علیه اصلاحات امان الله، کلاکانی نیروهای خود را به بیش از ۲۰۰۰ نفر افزایش داد و شروع به تهدید پایتخت کرد.[2]EnglishIn 1929, amid growing unrest and tribal revolts against Amanullah's reforms, Kalakani expanded his forces to over 2,000 men and began threatening the capital.پښتوپه ۱۹۲۹ کې، د امان الله د اصلاحاتو پروړاندې د ناامنيو او قبایلي پاڅونونو په وده کې، کلکاني خپل ځواکونه له ۲,۰۰۰، څخه ډیر سړو ته پراخه کړل او پلازمینه یې ګواښل پیل کړل.دریدر سال ۱۹۲۹، در میان افزایش ناآرامی ها و شورش های قبیله ای علیه اصلاحات امان الله، کلاکانی نیروهای خود را به بیش از ۲۰۰۰ نفر افزایش داد و شروع به تهدید پایتخت کرد. کمپین او جنگ روانی و تخریبی را به کار گرفت؛ او کابل های تلگراف را از کابل قطع کرد و برای ایجاد سردرگمی به نیروگاه برق در جبل اس سراج آسیب رسانید.[2]EnglishHis campaign employed psychological warfare and sabotage; he cut telegraph cables radiating from Kabul and damaged the power plant at Jabal-us Siraj to create confusion.پښتود هغه په کمپاین کې رواني جګړه او تخریبي کار واخیستل شو؛ هغه د کابل څخه راوتلي ټلیګراف کیبلونه پرې کړل او د ګډوډۍ رامینځته کولو لپاره یې په جبل-اس سراج کې د بریښنا کارخانې ته زیان ورساوه.دریکمپین او جنگ روانی و تخریبی را به کار گرفت؛ او کابل های تلگراف را از کابل قطع کرد و برای ایجاد سردرگمی به نیروگاه برق در جبل اس سراج آسیب رسانید. کلاکانی همچنان با رشوه دادن به مقامات بلند رتبه در داخل دولت، اطلاعات مربوط به حرکت سربازان دولتی را بدست آورد.[2]EnglishKalakani also secured intelligence on government troop movements by bribing high-ranking officials within the administration.پښتوکالاکاني په حکومت کې د لوړ پوړو چارواکو د رشوت ورکولو له لارې د حکومتي عسکرو د خوځښتونو په اړه استخباراتي معلومات هم ترلاسه کړي دي.دریکلاکانی همچنان با رشوه دادن به مقامات بلند رتبه در داخل دولت، اطلاعات مربوط به حرکت سربازان دولتی را بدست آورد.
وضعیت سیاسی برای دولت مرکزی به سرعت بدتر شد.EnglishThe political situation deteriorated rapidly for the central government.دریوضعیت سیاسی برای دولت مرکزی به سرعت بدتر شد. امان الله خان، در مواجهه با شورش های همزمان و از دست دادن حمایت نظامی، به نفع برادرش اینات الله خان کناره گیری کرد و پایتخت را ترک کرد.[2]EnglishAmanullah Khan, facing simultaneous rebellions and the loss of military support, abdicated in favor of his brother Inayatullah Khan and fled the capital.دریامان الله خان، در مواجهه با شورش های همزمان و از دست دادن حمایت نظامی، به نفع برادرش اینات الله خان کناره گیری کرد و پایتخت را ترک کرد. انیعت الله، که فاقد یک ارتش یا خزانه داری بود، تلاش کرد با کلاکانی مذاکره کند اما موقعیت خود را غیرقابل تحمل یافت.[2]EnglishInayatullah, lacking an army or treasury, attempted to negotiate with Kalakani but found his position untenable.دریانیعت الله، که فاقد یک ارتش یا خزانه داری بود، تلاش کرد با کلاکانی مذاکره کند اما موقعیت خود را غیرقابل تحمل یافت. درحالیکه ارتش از هم پاشیده بود و سربازان یا در حال فرار یا بازگشت به خانه بودند، اینات الله تخت سلطنت را به کلاکانی در ازای صلح و امنیت شخصی پیشنهاد کرد.[2]EnglishAs the army disintegrated, with soldiers either defecting or returning home, Inayatullah offered the throne to Kalakani in exchange for peace and personal safety.دریدرحالیکه ارتش از هم پاشیده بود و سربازان یا در حال فرار یا بازگشت به خانه بودند، اینات الله تخت سلطنت را به کلاکانی در ازای صلح و امنیت شخصی پیشنهاد کرد. کلاکانی این پیشنهاد را پذیرفت و با مهمانان مامورین امان الله به عنوان مهمانان خود، با شکوه وارد کابل شد.[2]EnglishKalakani accepted the offer, and with Amanullah's emissaries as his guests, he entered Kabul triumphantly.دریکلاکانی این پیشنهاد را پذیرفت و با مهمانان مامورین امان الله به عنوان مهمانان خود، با شکوه وارد کابل شد. درباریان که چند روز قبل به اینات الله بیعت کرده بودند فوراً به "حبیب الله امیر" بیعت کردند.[2]EnglishCourtiers who had pledged allegiance to Inayatullah days earlier immediately swore loyalty to "Habibullah Amir."دریدرباریان که چند روز قبل به اینات الله بیعت کرده بودند فوراً به "حبیب الله امیر" بیعت کردند.
حکومت به عنوان امیر
ادعای رسمی کلاکانی به عنوان امیر در ۱۴ دسامبر ۱۹۲۸ آغاز شد، اگرچه او عموماً در تاریخ ۱۷ جنوری ۱۹۲۹ به عنوان جانشین اینات الله خان به تخت سلطنت رسید.[1]EnglishKalakani's formal claim to the title of Emir began on 14 December 1928, though he is generally recorded as assuming the throne on 17 January 1929, succeeding Inayatullah Khan.پښتود امير د لقب لپاره د کلکاني رسمي ادعا د ۱۹۲۸ کال د دسمبر په ۱۴مه نېټه پيل شوه، که څه هم هغه په عمومي ډول د ۱۹۲۹ کال د جنورۍ په ۱۷مه نېټه د تخت د اخيستلو په توګه ثبت شو، چې د عنايت الله خان ځای ناستی شو.دریادعای رسمی کلاکانی به عنوان امیر در ۱۴ دسامبر ۱۹۲۸ آغاز شد، اگرچه او عموماً در تاریخ ۱۷ جنوری ۱۹۲۹ به عنوان جانشین اینات الله خان به تخت سلطنت رسید. او مراسم تاج گذاری را در ۱۴ دسامبر ۱۹۲۸ و ۱۸ جنوری ۱۹۲۹ برگزار کرد.[1]EnglishHe held coronation ceremonies on both 14 December 1928 and 18 January 1929.پښتوهغه په ۱۴ دسمبر ۱۹۲۸ او ۱۸ جنوري ۱۹۲۹ کې د تاجپوشی مراسم ترسره کړل.دریاو مراسم تاج گذاری را در ۱۴ دسامبر ۱۹۲۸ و ۱۸ جنوری ۱۹۲۹ برگزار کرد. حکومت او تا سال ۱۹۲۹ ادامه یافت، زمانیکه توسط محمد نادیر شاه سرنگون شد.[1]EnglishHis reign lasted until 1929, when he was overthrown by Muhammad Nadir Shah.پښتود هغه واکمني تر ۱۹۲۹ پورې دوام درلود، کله چې هغه د محمد نادر شاه لخوا نسکور شو.دریحکومت او تا سال ۱۹۲۹ ادامه یافت، زمانیکه توسط محمد نادیر شاه سرنگون شد.
ادارۀ کلاکانی غیر رسمی بود و فاقد ساختار یک حکومت مدرن بود.[2]EnglishKalakani's administration was informal and lacked the structure of a modern government.پښتود کلکاني اداره غیر رسمي وه او د عصري حکومت جوړښت یې نه درلود.دریادارۀ کلاکانی غیر رسمی بود و فاقد ساختار یک حکومت مدرن بود. معاون او ملک محسن بود، یک زمین دار بزرگ از کالاکان که از نظر جسمی و در دهه هفتاد زندگی اش مسلط بود.[2]EnglishHis deputy was Malik Mohsin, a major landowner from Kalakan who was physically imposing and in his seventies.پښتود هغه مرستیال ملک محسن و، د کالاکان څخه یو لوی ځمکه لرونکی چې په فزیکي توګه د پام وړ و او د هغه په اویا کلونو کې و.دریمعاون او ملک محسن بود، یک زمین دار بزرگ از کالاکان که از نظر جسمی و در دهه هفتاد زندگی اش مسلط بود. ساکنان کابل حاکم جدید و افراد او را ساده می دانستند؛ آنها از حمام های قصر و مبلمان اروپایی شگفت زده بودند.[2]EnglishThe new ruler and his men were perceived as unsophisticated by the residents of Kabul; they marveled at the palace's bathtubs and European furniture.پښتود کابل اوسېدونکو د نوي واکمن او د هغه د خلکو په اړه داسې فکر کاوه چې هغوی بې سواده دي؛ دوی د ماڼۍ په حمامونو او اروپايي فرنیچر کې حیران وو.دریساکنان کابل حاکم جدید و افراد او را ساده می دانستند؛ آنها از حمام های قصر و مبلمان اروپایی شگفت زده بودند. حکایت های مربوط به این دوره، آشفتگی فرهنگی آنها را توصیف می کند، مانند اینکه ملک محسن را فریب داده اند تا روی یک میز بیلیارد بخوابد، با این بهانه که این یک تخت ویژه برای مهمانان است، و مردان کلاکانی یک کمد آب را به عنوان یک اتاق غذاخوری اشتباه گرفته اند.[2]EnglishAnecdotes from the period describe their cultural disorientation, such as Malik Mohsin being tricked into sleeping on a billiard table under the pretense that it was a special bed for guests, and Kalakani's men mistaking a water closet for a dining room.پښتود هغه مودې څخه معلومات د دوی کلتوري بې نظمۍ تشریح کوي، لکه د ملک محسین سره چې په بیلیارد میز باندې ویده شو تر دې په ګوته کوي چې دا د میلمنو لپاره ځانګړی بستر دی، او د کالاکیان نارینه د خواړو خونه لپاره د اوبو الماری غلطوي.دریحکایت های مربوط به این دوره، آشفتگی فرهنگی آنها را توصیف می کند، مانند اینکه ملک محسن را فریب داده اند تا روی یک میز بیلیارد بخوابد، با این بهانه که این یک تخت ویژه برای مهمانان است، و مردان کلاکانی یک کمد آب را به عنوان یک اتاق غذاخوری اشتباه گرفته اند.
حکمرانی کلاکانی نشان دهنده رد اصلاحات دولت متمرکز شده توسط پیشینیان او بود.[2]EnglishKalakani's rule represented a rejection of the centralizing state reforms attempted by his predecessors.پښتود کلکاني واکمنۍ د هغه د مخکینیو لخوا هڅه شوي مرکزي دولتي اصلاحاتو ردول استازیتوب کوي.دریحکمرانی کلاکانی نشان دهنده رد اصلاحات دولت متمرکز شده توسط پیشینیان او بود. با بازگشت به حکومت غیررسمی و قبیله ای، او اقتدار دولت مرکزی را انکار کرد، که منعکس کننده واقعیت در بسیاری از بخش های کشور بود که نفوذ دولت در آن ضعیف بود.[2]EnglishBy reverting to informal, tribal-style governance, he negated the authority of the central government, reflecting the reality in many parts of the country where state influence was already weak.پښتود غیر رسمي، قبایلي طرز حکومت ته د بیرته راستنیدو سره، هغه د مرکزي حکومت واک رد کړ، چې د هیواد په ډیری برخو کې واقعیت منعکس کوي چیرې چې د دولت نفوذ لا دمخه ضعیف و.دریبا بازگشت به حکومت غیررسمی و قبیله ای، او اقتدار دولت مرکزی را انکار کرد، که منعکس کننده واقعیت در بسیاری از بخش های کشور بود که نفوذ دولت در آن ضعیف بود. حکومت او با بی ثباتی و بازگشت به شکل های پیش از دولت سازمان اجتماعی مشخص شد که مانع از ایجاد یک نظم سیاسی پایدار شد.[2]EnglishHis reign was marked by instability and a return to pre-state forms of social organization, which prevented the establishment of a durable political order.پښتود هغه واکمني د بې ثباتۍ او د ټولنیز سازمان د دولت دمخه شکلونو ته بیرته راستنیدو لخوا نښه شوې، کوم چې د دوامداره سیاسي نظم رامینځته کولو مخه نیسي.دریحکومت او با بی ثباتی و بازگشت به شکل های پیش از دولت سازمان اجتماعی مشخص شد که مانع از ایجاد یک نظم سیاسی پایدار شد.
سرنگونی و اجراء
تسلط کلاکانی بر قدرت کوتاه مدت بود.EnglishKalakani's hold on power was short-lived.پښتوپه واک کې د کلکاني قبضه لنډه وه.دریتسلط کلاکانی بر قدرت کوتاه مدت بود. محمد نادر شاه، یک جنرال سابق که از افغانستان فرار کرده بود، یک ارتش قبیله ای را در شمال ایجاد کرد و به سمت کابل حرکت کرد.[1]EnglishMuhammad Nadir Shah, a former general who had fled Afghanistan, raised a tribal army in the north and marched on Kabul.پښتومحمد نادر شاه، یو پخوانی جنرال چې له افغانستان څخه تښتیدلی و، په شمال کې د قبایلي لښکر په جوړولو سره د کابل پر لور روان شو.دریمحمد نادر شاه، یک جنرال سابق که از افغانستان فرار کرده بود، یک ارتش قبیله ای را در شمال ایجاد کرد و به سمت کابل حرکت کرد. نیروهای سقوی تحت رهبری کلاکانی با سربازان محمد نادیر شاه در یک سری نبرد ها درگیر شدند، از جمله محاصره کابل، اما در نهایت شکست خوردند.[1]EnglishThe Saqqawist forces under Kalakani engaged Muhammad Nadir Shah's troops in a series of battles, including the siege of Kabul, but were ultimately defeated.پښتود کلکاني په مشرۍ د سقاویانو ځواکونو د کابل د محاصرې په شمول په یو لړ جګړو کې د محمد نادر شاه عسکرو سره جګړه وکړه، مګر په نهایت کې ماتې وخوړه.درینیروهای سقوی تحت رهبری کلاکانی با سربازان محمد نادیر شاه در یک سری نبرد ها درگیر شدند، از جمله محاصره کابل، اما در نهایت شکست خوردند.
کلاکانی در ۱ نومبر ۱۹۲۹ در کابل دستگیر و اعدام شد.[1]EnglishKalakani was captured and executed on 1 November 1929 in Kabul.پښتوکلکاني په ۱۹۲۹ کال کې نیول شوی او د نومبر په ۱ مه په کابل کې اعدام شوی و.دریکلاکانی در ۱ نومبر ۱۹۲۹ در کابل دستگیر و اعدام شد. مرگ او نشانگر احیاء سلسله بارکزی تحت حکومت نادر شاه بود.[1]EnglishHis death marked the restoration of the Barakzai dynasty under Nadir Shah.پښتود هغه مړینه د نادیر شاه په مشرۍ د بارکزي سلسله د بیا رغونې نښه وه.دریمرگ او نشانگر احیاء سلسله بارکزی تحت حکومت نادر شاه بود.
جنجال میراث و دفن مجدد
کلاکانی به عنوان یک شخصیت محوری که شکنندگی دولت افغانستان و مقاومت عمیق در برابر تلاش های مدرن سازی امان الله را افشا کرد، به یاد می رود.[4]EnglishKalakani is remembered as a pivotal figure who exposed the fragility of the Afghan state and the deep-seated resistance to Amanullah's modernization efforts.پښتوکلکاني د یو مهم شخصیت په توګه یاد شوی چې د افغان دولت نازکتیا او د امان الله د عصري کولو هڅو سره ژور مقاومت یې افشا کړ.دریکلاکانی به عنوان یک شخصیت محوری که شکنندگی دولت افغانستان و مقاومت عمیق در برابر تلاش های مدرن سازی امان الله را افشا کرد، به یاد می رود. در روایت های رسمی تاریخی، او اغلب به عنوان یک دزد بزرگراه بی سواد که پیشرفت کشور را مختل کرد، تصویر شده است.[5]EnglishIn official historical narratives, he is often portrayed as an illiterate highway robber who disrupted the country's progress.پښتوپه رسمي تاریخي داستانونو کې، هغه اکثرا د بې سواده لویې لارې غله په توګه انځور شوی چې د هیواد پرمختګ یې ګډوډ کړی.دریدر روایت های رسمی تاریخی، او اغلب به عنوان یک دزد بزرگراه بی سواد که پیشرفت کشور را مختل کرد، تصویر شده است. با این حال، بعضی ها او را یک نماد مقاومت در برابر تمرکز و یک قهرمان منافع روستایی و غیر پشتون می دانند.[3]EnglishHowever, he is also viewed by some as a symbol of resistance against centralization and a champion of rural and non-Pashtun interests.پښتوپه هرصورت، هغه د ځینو لخوا د مرکزي کیدو پروړاندې د مقاومت سمبول او د کلیوالي او غیر پښتون ګټو اتل په توګه هم لیدل کیږي.دریبا این حال، بعضی ها او را یک نماد مقاومت در برابر تمرکز و یک قهرمان منافع روستایی و غیر پشتون می دانند.
بحث پیرامون کلاکانی در سال ۲۰۱۶ زمانی که بقایای او در کابل دوباره دفن شد، دوباره ظاهر شد.[3][5]EnglishThe controversy surrounding Kalakani resurfaced in 2016 when his remains were reburied in Kabul.پښتوپه کال ۲۰۱۶ کې د کلکاني په اړه جنجال بیا راپورته شو کله چې د هغه مړي په کابل کې بیا خاورو ته وسپارل شول.دریبحث پیرامون کلاکانی در سال ۲۰۱۶ زمانی که بقایای او در کابل دوباره دفن شد، دوباره ظاهر شد. تدفین مجدد، تنش های قومی و خشونت را برانگیخت، که منعکس کننده منظره سیاسی به طور فزاینده ای قطبی شده افغانستان است.[3]EnglishThe reburial sparked ethnic tensions and violence, reflecting the increasingly polarized political landscape of Afghanistan.پښتود هغه د بیا ښخولو له امله قومي کړکېچونه او تاوتریخوالی راپورته شو، چې د افغانستان د سیاسي منظرې په زیاتیدونکي ډول انعکاس کوي.دریتدفین مجدد، تنش های قومی و خشونت را برانگیخت، که منعکس کننده منظره سیاسی به طور فزاینده ای قطبی شده افغانستان است. این رویداد روایت های متناقض در مورد میراث کلاکانی را برجسته کرد، با برخی از گروه ها او را به عنوان یک رهبر تاجیکستان که به طور خلاصه هژمونی پشتون را به چالش کشید، در حالی که دیگران او را به عنوان یک جنگجو بی ثبات محکوم کردند.[3][5]EnglishThe event highlighted competing narratives about Kalakani's legacy, with some groups honoring him as a Tajik leader who briefly challenged Pashtun hegemony, while others condemned him as a destabilizing warlord.پښتودې غونډې د کلکاني د میراث په اړه د سیالۍ داستانونه روښانه کړل، ځینې ډلې هغه ته د تاجکستان د مشر په توګه درناوی کوي چې په لنډه توګه یې د پښتون تسلط ننګولی، پداسې حال کې چې نورو هغه د بې ثباته جنګ سالار په توګه غندلی.دریاین رویداد روایت های متناقض در مورد میراث کلاکانی را برجسته کرد، با برخی از گروه ها او را به عنوان یک رهبر تاجیکستان که به طور خلاصه هژمونی پشتون را به چالش کشید، در حالی که دیگران او را به عنوان یک جنگجو بی ثبات محکوم کردند. این حادثه اهمیت ماندگار نارضایتی های قومی و تاریخی را در سیاست های افغانستان نشان داد.[3]EnglishThe incident underscored the enduring relevance of ethnic and historical grievances in Afghan politics.پښتودې پېښې په افغان سیاست کې د قومي او تاریخي شکایتونو پر دوامداره اهمیت ټینګار وکړ.دریاین حادثه اهمیت ماندگار نارضایتی های قومی و تاریخی را در سیاست های افغانستان نشان داد.