نبرد ناوشرا (۱۸۲۳)
نبرد نوشره یک نبرد مهم نظامی بود که در ۱۴ مارچ ۱۸۲۳ در منطقه پشاور، در نزدیکی رودخانه کابل انجام شد.EnglishThe Battle of Nowshera was a significant military engagement fought on 14 March 1823 in the Peshawar region, near the Kabul River.پښتود نوشهرا جګړه یوه مهمه نظامي جګړه وه چې د ۱۸۲۳ کال د مارچ په ۱۴ نیټه د کابل سیند ته نږدې د پیښور په سیمه کې وشوه.درینبرد نوشره یک نبرد مهم نظامی بود که در ۱۴ مارچ ۱۸۲۳ در منطقه پشاور، در نزدیکی رودخانه کابل انجام شد. این جنگ در جریان جنگ های افغان-سیکه با یک ائتلاف از نیروهای قبیله ای افغان و فرماندار بارکزی پشاور در مقابل ارتش سیکه خلسه Sikh Empire قرار گرفت.EnglishIt pitted the Sikh Khalsa Army of the Sikh Empire Sikh Empire during the Afghan–Sikh Wars against a coalition of Afghan tribal forces and the Barakzai governor of Peshawar.پښتودا د افغان قبایلي ځواکونو د ائتلاف او د پیښور د بارکزي والي په مقابل کې د شیکه امپائر او شیکه امپائر په جریان کې د افغانانو او سیکانو جګړې د سیک خالسا اردو سره مخامخ شو.دریاین جنگ در جریان جنگ های افغان-سیکه با یک ائتلاف از نیروهای قبیله ای افغان و فرماندار بارکزی پشاور در مقابل ارتش سیکه خلسه Sikh Empire قرار گرفت. این نبرد منجر به یک پیروزی قاطع برای سیک ها شد که منجر به تقویت سلطه سیک ها در غرب رودخانه ایندوس شد.[1]EnglishThe engagement resulted in a decisive Sikh victory, leading to the consolidation of Sikh authority west of the Indus River.پښتود دې جګړې په پایله کې د سیخانو پریکړه کونکي بریا ترلاسه شوه، چې د سیخانو واک د سیند سیند لویدیز ته پیاوړی کولو لامل شو.دریاین نبرد منجر به یک پیروزی قاطع برای سیک ها شد که منجر به تقویت سلطه سیک ها در غرب رودخانه ایندوس شد.
پیشینه و شرکت کنندگان
منازعه ریشه در منازعات جانشینی و تنش های ارضی در منطقه پشاور داشت.[1]EnglishThe conflict was rooted in the ongoing succession disputes and territorial tensions in the Peshawar region.پښتوشخړه د پیښور په سیمه کې د بریالیتوب او ځمکنۍ کړکیچونو په دوامداره شخړو کې ریښه وه.دریمنازعه ریشه در منازعات جانشینی و تنش های ارضی در منطقه پشاور داشت. در سال ۱۸۱۸، امپراطوری سیکه ها اشغال پشاور را آغاز کرده بود که منجر به کشمکش های مداوم با قبایل همسایه افغان شد.[1]EnglishBy 1818, the Sikh Empire had already begun occupying Peshawar, leading to sustained friction with the neighboring Afghan tribes.پښتوتر ۱۸۱۸ کال پورې، د سیک امپراتورۍ لا دمخه د پیښور اشغال پیل کړی و، چې د ګاونډیو افغان توکمونو سره دوامداره شخړو ته لار هواروي.دریدر سال ۱۸۱۸، امپراطوری سیکه ها اشغال پشاور را آغاز کرده بود که منجر به کشمکش های مداوم با قبایل همسایه افغان شد.
نیروهای سیک تحت فرماندهی مهاراجا رنجیت سینگ بودند و شامل افسران بلند رتبه مانند شیر سینگ، خارک سینگ، هری سینگ نالووا و مصور دیوان چاند بودند.[1]EnglishThe Sikh forces were commanded by Maharaja Ranjit Singh and included high-ranking officers such as Sher Singh, Kharak Singh, Hari Singh Nalwa, and Misr Diwan Chand.پښتود سیک ځواکونو مشري د مهاراجا رنجیت سینګ لخوا شوې وه او لوړ پوړي افسران لکه شیر سینګ، خارک سینګ، هري سنګ نلوا، او مسر دیوان چند پکې شامل وو.درینیروهای سیک تحت فرماندهی مهاراجا رنجیت سینگ بودند و شامل افسران بلند رتبه مانند شیر سینگ، خارک سینگ، هری سینگ نالووا و مصور دیوان چاند بودند.
ائتلاف افغان توسط محمد عظیم خان، فرماندار بارکزی پشاور و برادر امیر دوست محمد خان رهبری می شد.[1]EnglishThe Afghan coalition was led by Muhammad Azim Khan, the Barakzai governor of Peshawar and brother of Amir Dost Muhammad Khan.پښتود افغان ائتلاف مشري محمد عظیم خان کوله، چې د پېښور بارکزي والي او د امیر دوست محمد خان ورور و.دریائتلاف افغان توسط محمد عظیم خان، فرماندار بارکزی پشاور و برادر امیر دوست محمد خان رهبری می شد. نیروهای او از قبیله های مختلف تشکیل شده بودند، از جمله قبیله های یوسفزئی، ختاک، افریدی، دورانی، گلزئی و کوهستانی.[1]EnglishHis forces were composed of various tribes, including the Yusufzai, Khattak, Afridi, Durrani, Ghilzai, and Kohistani tribesmen.پښتود هغه ځواکونه د مختلف قومونو څخه جوړ شوي وو، پشمول د یوسفزۍ، خټک، افريدي، دراني، ګیلزۍ، او کوهستاني قبیلې.درینیروهای او از قبیله های مختلف تشکیل شده بودند، از جمله قبیله های یوسفزئی، ختاک، افریدی، دورانی، گلزئی و کوهستانی.
فرماندهی نیرو های افغان
محمد عظیم خان به عنوان فرمانده اصلی افغان خدمت می کرد و منافع سلسله بارکزی را در مرز نمایندگی می کرد.[1]EnglishMuhammad Azim Khan served as the primary Afghan commander, representing the interests of the Barakzai dynasty in the frontier.پښتومحمد عظیم خان د افغانستان د لومړني قوماندان په توګه دنده ترسره کوله، چې په سرحد کې یې د بارکزي سلسله د ګټو استازیتوب کوه.دریمحمد عظیم خان به عنوان فرمانده اصلی افغان خدمت می کرد و منافع سلسله بارکزی را در مرز نمایندگی می کرد. او توسط چندین رهبر قبیله ای برجسته و شخصیت های نظامی از جمله نواب جبار خان، عبدالصمد خان، سید اکبر شاه و محمد اکبر حمایت شد.[1]EnglishHe was supported by several prominent tribal leaders and military figures, including Nawab Jabbar Khan, Abdul Samad Khan, Sayed Akbar Shah, and Muhammad Akbar.پښتوهغه د څو مشهورو قبایلي مشرانو او نظامي شخصیتونو لخوا ملاتړ شوی و، پشمول د نواب جبار خان، عبدالصمد خان، سید اکبر شاه، او محمد اکبر.دریاو توسط چندین رهبر قبیله ای برجسته و شخصیت های نظامی از جمله نواب جبار خان، عبدالصمد خان، سید اکبر شاه و محمد اکبر حمایت شد. این ائتلاف همچنین دارای رهبری قابل توجهی قبیله ای بود که شامل فیروز خان خٹک و نوروز خان خٹک بود.[1]EnglishThe coalition also featured significant tribal leadership, including Feroz Khan Khattak and Noroz Khan Khattak.پښتوپه دې ایتلاف کې د فیروز خان خټک او نوروز خان خټک په ګډون د قبایلي مشرتابه مهم رول هم درلود.دریاین ائتلاف همچنین دارای رهبری قابل توجهی قبیله ای بود که شامل فیروز خان خٹک و نوروز خان خٹک بود.
نامزدی در ماه مارچ ۱۸۲۳
این نبرد در ۱۴ مارچ ۱۸۲۳ در تیهری ها، نزدیک پیر سابک در سواحل رودخانه کابل انجام شد.[1]EnglishThe battle took place on 14 March 1823 at Tihri, near Pir Sabak on the banks of the Kabul River.پښتودغه جګړه د ۱۸۲۳ کال د مارچ په ۱۴ نیټه د کابل سیند په څنډه کې د پیر سبک په څنډه کې په تیهري کې وشوه.دریاین نبرد در ۱۴ مارچ ۱۸۲۳ در تیهری ها، نزدیک پیر سابک در سواحل رودخانه کابل انجام شد. این درگیری شامل یک حمله قابل توجه توسط جنگجویان اکالی نیهانگ، یک فرقه مذهبی ارتش سیک بود.[1]EnglishThe engagement featured a notable offensive by the Akali Nihang warriors, a religious order of the Sikh army.پښتوپه جګړه کې د اکالي نهنګ جنګیالیو لخوا د پام وړ برید ترسره شو، چې د سیخ پوځ یو مذهبي امر دی.دریاین درگیری شامل یک حمله قابل توجه توسط جنگجویان اکالی نیهانگ، یک فرقه مذهبی ارتش سیک بود.
در جریان جنگ، نیرو های سیک از هماهنگی تاکتیکی علی برای شکست دادن ائتلاف افغان استفاده کردند.EnglishDuring the fight, the Sikh forces utilized superior tactical coordination to rout the Afghan coalition.پښتود جګړې په جریان کې، د سیک ځواکونو د افغان ائتلاف د ماتولو لپاره غوره تاکتیکي همغږي وکاروله.دریدر جریان جنگ، نیرو های سیک از هماهنگی تاکتیکی علی برای شکست دادن ائتلاف افغان استفاده کردند. نیرو های افغان خسارت های سنگینی را متحمل شدند و تخمین ها بین ۳۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ کشته را نشان می دهد.[1]EnglishThe Afghan forces suffered heavy losses, with estimates ranging from 3,000 to 10,000 killed.پښتوافغان ځواکونو ته درانه زیانونه اوښتي، د اټکلونو له مخې له ۳۰۰۰ څخه تر ۱۰،۰۰۰ پورې وژل شوي دي.درینیرو های افغان خسارت های سنگینی را متحمل شدند و تخمین ها بین ۳۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ کشته را نشان می دهد. تخمین زده می شود که بین ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر از نیروهای سیک کشته شده اند.[1]EnglishThe Sikh forces suffered casualties estimated between 2,000 and 5,000 killed.پښتود سیک ځواکونو تلفات د ۲,۰۰۰ او ۵,۰۰۰ ترمنځ اټکل شوي وژل شوي.دریتخمین زده می شود که بین ۲۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر از نیروهای سیک کشته شده اند.
اشغال سیک ها در وادی پشاور
پیروزی در حالا شیره به طور موثر مقاومت سازمان یافته افغان ها را در مجاورت نزدیک شکست.EnglishThe victory at Nowshera effectively broke the organized Afghan resistance in the immediate vicinity.پښتوپه اوسیره کې بریا په اغیزمنه توګه د افغانستان منظم مقاومت په نږدې چاپیریال کې مات کړ.دریپیروزی در حالا شیره به طور موثر مقاومت سازمان یافته افغان ها را در مجاورت نزدیک شکست. این به امپراطوری سیک اجازه داد تا قدرت خود را در غرب رودخانه ایندوس تقویت کند.[1]EnglishIt allowed the Sikh Empire to consolidate its authority west of the Indus River.پښتودې د سیک امپراتورۍ ته اجازه ورکړه چې د سیند سیند لویدیځ کې خپل واک پیاوړی کړي.دریاین به امپراطوری سیک اجازه داد تا قدرت خود را در غرب رودخانه ایندوس تقویت کند. حل و فصل بعد از نبرد پیشاور را تحت یک ترتیبات مالیاتی قرار داد تا اینکه به طور مستقیم به طور کامل ضمیمه شود.[1]EnglishThe post-battle settlement kept Peshawar under a tributary arrangement rather than direct full annexation.پښتود جګړې وروسته جوړجاړي پیښور د مستقیم بشپړ ضمیمه کیدو پرځای د مالیې ترتیب لاندې ساتلی.دریحل و فصل بعد از نبرد پیشاور را تحت یک ترتیبات مالیاتی قرار داد تا اینکه به طور مستقیم به طور کامل ضمیمه شود.
تاثیر بر سلسله بارکزی
شکست و از دست دادن اراضی بعد از آن ضربه قابل توجهی به نفوذ سلسله بارکزی در مرز وارد کرد.EnglishThe defeat and the subsequent loss of territory dealt a significant blow to the Barakzai dynasty's influence in the frontier.پښتوماتې او وروسته د خاورې له لاسه ورکول په پوله کې د بارکزي کورنۍ نفوذ ته د پام وړ ضربه ورکړه.دریشکست و از دست دادن اراضی بعد از آن ضربه قابل توجهی به نفوذ سلسله بارکزی در مرز وارد کرد. ناتوانی محمد عظیم خان در حفظ منطقه پشاور در مقابل ارتش خلسه، موقعیت منطقه ای سلسله را در دوره رقابت شدید با قدرت های همسایه تضعیف کرد.[1]EnglishMuhammad Azim Khan’s inability to hold the Peshawar region against the Khalsa Army weakened the dynasty's regional standing during a period of intense competition with neighboring powers.پښتود خالسا د پوځ په مقابل کې د محمد عظیم خان د پیښور سیمه ساتلو نه وړتیا د ګاونډیو ځواکونو سره د شدیدې سیالۍ په جریان کې د کورنۍ سیمه ایز دریځ کمزوری کړ.دریناتوانی محمد عظیم خان در حفظ منطقه پشاور در مقابل ارتش خلسه، موقعیت منطقه ای سلسله را در دوره رقابت شدید با قدرت های همسایه تضعیف کرد.