نبرد جلال آباد (۱۸۴۲)
نبرد سال جلال اباد یک نبرد مهم نظامی در سال جنگ نخست بین انگلستان و افغانستان بود.[1]EnglishThe Battle of Jalalabad was a major military engagement during the First Anglo-Afghan War.پښتود جلال اباد جګړه د لومړۍ انګلیسي - افغان جګړه په جریان کې یوه لویه نظامي ښکیلتیا وه.درینبرد سال جلال اباد یک نبرد مهم نظامی در سال جنگ نخست بین انگلستان و افغانستان بود. این شامل یک محاصره طولانی مدت از یک پایگاه خارجی بریتانیایی بود که در حدود ۹۰ مایل شرق کابل واقع شده بود.[1][2]EnglishIt involved a prolonged siege of a British outpost located approximately 90 miles east of Kabul.پښتوپدې کې د کابل ختیځ شاوخوا ۹۰ مایل ختیځ کې د برتانوي پوستې اوږد محاصره شامله وه.دریاین شامل یک محاصره طولانی مدت از یک پایگاه خارجی بریتانیایی بود که در حدود ۹۰ مایل شرق کابل واقع شده بود. این درگیری بین ۱۲ نوامبر ۱۸۴۱ و ۷ اپریل ۱۸۴۲ اتفاق افتاد.[1][2][3]EnglishThe conflict took place between November 12, 1841, and April 7, 1842.پښتودا جګړه د ۱۸۴۱ کال د نومبر د ۱۲مې او د ۱۸۴۲ کال د اپریل د ۷مې ترمنځ وشوه.دریاین درگیری بین ۱۲ نوامبر ۱۸۴۱ و ۷ اپریل ۱۸۴۲ اتفاق افتاد.
زمینه جنگ نخست انگلیس-افغانستان
شرکت هند شرقی بریتانیایی و امپراطوری بریتانیایی در سال ۱۸۳۹ با امارت افغانستان (۱۸۲۳ تا ۱۹۲۶) درگیر درگیری شدند.[4][5]EnglishThe British East India Company and the British Empire engaged in a conflict with the Emirate of Afghanistan starting in 1839.پښتود برتانیا د ختیځ هند شرکت او برتانوي امپراتورۍ په ۱۸۳۹ کې د افغانستان امارت (۱۸۲۳ تر ۱۹۲۶) سره په شخړه کې ښکیل شو.دریشرکت هند شرقی بریتانیایی و امپراطوری بریتانیایی در سال ۱۸۳۹ با امارت افغانستان (۱۸۲۳ تا ۱۹۲۶) درگیر درگیری شدند. در حالیکه بریتانیایی ها در ابتدا موفق بودند، این کمپین در نهایت منجر به یک فاجعه نظامی قابل توجه شد.[4][5]EnglishWhile the British were initially successful, the campaign eventually resulted in a significant military disaster.پښتوپداسې حال کې چې انګلستان په پیل کې بریالي و، کمپاین په پای کې د پام وړ نظامي ناورین لامل شو.دریدر حالیکه بریتانیایی ها در ابتدا موفق بودند، این کمپین در نهایت منجر به یک فاجعه نظامی قابل توجه شد.
عقب نشینی از کابل
در اوایل جنوری ۱۸۴۲، یک نیروی بزرگ بریتانیایی تلاش کرد تا از کابل عقب نشینی کند.[1][6]EnglishIn early January 1842, a major British force attempted to retreat from Kabul.پښتود ۱۸۴۲ کال د جنورۍ په لومړیو کې، یو لوی برتانوي ځواک هڅه وکړه چې له کابل څخه وتښتي.دریدر اوایل جنوری ۱۸۴۲، یک نیروی بزرگ بریتانیایی تلاش کرد تا از کابل عقب نشینی کند. در جریان این عقب نشینی، نیروهای بریتانیایی توسط شورشیان افغان قتل عام شدند.[1][6][7]EnglishDuring this retreat, the British forces were massacred by Afghan insurgents.پښتود دې وتلو پر مهال، برتانوي ځواکونه د افغان یاغیانو لخوا ووژل شول.دریدر جریان این عقب نشینی، نیروهای بریتانیایی توسط شورشیان افغان قتل عام شدند. ویلیام برایدون، زنده به گارنیشن جلال آباد رسید.[7][8]EnglishWilliam Brydon, reached the garrison at Jalalabad alive.پښتوویلیم بریډن، په جلال اباد کې په ژوندۍ توګه د پوځیانو ځای ته ورسېد.دریویلیام برایدون، زنده به گارنیشن جلال آباد رسید.
محاصره جلال آباد
گارنیسون بریتانیایی در جلال اباد توسط حدود ۵۰۰۰ سرباز تحت فرماندهی جنرال سر رابرت سیل اداره می شد.[1]EnglishThe British garrison at Jalalabad was held by approximately 5,000 troops under the command of General Sir Robert Sale.پښتوپه جلال اباد کې د برتانیې ګارنیشن د جنرال سر رابرټ سیل تر مشرۍ لاندې د شاوخوا ۵,۰۰۰، عسکرو لخوا نیول شوی و.دریگارنیسون بریتانیایی در جلال اباد توسط حدود ۵۰۰۰ سرباز تحت فرماندهی جنرال سر رابرت سیل اداره می شد. بعد از عقب نشینی از کابل، نیرو های افغان به رهبری وزیر اکبر خان شهر را محاصره کردند.[1]EnglishFollowing the retreat from Kabul, Afghan forces led by Wazir Akbar Khan surrounded the city.پښتود کابل څخه د وتلو وروسته، د وزير اکبر خان په مشرۍ افغان ځواکونو ښار محاصره کړ.دریبعد از عقب نشینی از کابل، نیرو های افغان به رهبری وزیر اکبر خان شهر را محاصره کردند.
بریتانیایی ها یک پیام به وزیر اکبر خان فرستادند که پیروزی او را تصدیق می کرد و او را به مبارزه در زمین های باز به چالش می کشید.[1]EnglishThe British sent a message to Wazir Akbar Khan acknowledging his victory and challenging him to a fight on open ground.پښتوانګریزانو وزیر اکبر خان ته یو پیغام واستاوه چې د هغه بریا یې ومنله او هغه یې په خلاص ځمکه کې جګړې ته ننګونه وکړه.دریبریتانیایی ها یک پیام به وزیر اکبر خان فرستادند که پیروزی او را تصدیق می کرد و او را به مبارزه در زمین های باز به چالش می کشید. در پاسخ، وزیر اکبر خان پرچم بریتانیایی را در یک تپه شنی غربی شهر نصب کرد.[1]EnglishIn response, Wazir Akbar Khan planted the British flag on a sandy hill west of the city.پښتوپه غبرګون کې، وزیر اکبر خان د ښار په لویدیځ کې د شګو په غره کې د برتانیا بیرغ واچاوه.دریدر پاسخ، وزیر اکبر خان پرچم بریتانیایی را در یک تپه شنی غربی شهر نصب کرد. دو طرف در یک نبرد طولانی شرکت کردند که در نهایت بریتانیایی ها مجبور شدند به دفاع از شهر عقب نشینی کنند.[1]EnglishThe two sides engaged in a long battle where the British were eventually forced to retreat to the city's defenses.پښتودواړو خواوو په اوږده جګړه کې ښکیل شول چیرې چې انګلیس په پای کې د ښار دفاع ته د وتلو لپاره اړ ایستل شو.دریدو طرف در یک نبرد طولانی شرکت کردند که در نهایت بریتانیایی ها مجبور شدند به دفاع از شهر عقب نشینی کنند.
محاصره پنج ماه طول کشید.[1][2]EnglishThe siege lasted for five months.پښتومحاصره پنځه میاشتې دوام وکړ.دریمحاصره پنج ماه طول کشید. در این زمان، بریتانیایی ها با استفاده از سلاح های سنگین چندین حمله را با موفقیت دفع کردند.[2]EnglishDuring this time, the British successfully repelled several attacks using heavy weaponry.پښتود دې وخت په جریان کې، انګلستان په بریالیتوب سره د درنو وسلو په کارولو سره ډیری بریدونه رد کړل.دریدر این زمان، بریتانیایی ها با استفاده از سلاح های سنگین چندین حمله را با موفقیت دفع کردند. آنها همچنین حدود ۳۰۰ اسب را از افغان ها اسیر کردند.[2]EnglishThey also captured approximately 300 horses from the Afghans.پښتودوی د افغانانو څخه شاوخوا ۳۰۰ آسونه هم ونیول.دریآنها همچنین حدود ۳۰۰ اسب را از افغان ها اسیر کردند.
حمله متقابل بریتانیایی ها
بعد از یک تلاش برای ترور توسط پاینده خان، جنرال جورج پولاک با ۲۰۰۰۰ سرباز منظم به جلال آباد اعزام شد.[1]EnglishAfter an assassination attempt by Payindah Khan, General George Pollock was dispatched to Jalalabad with 20,000 regular troops.پښتود پاینده خان د ترور له هڅې وروسته، جنرال جورج پولک د ۲۰۰۰۰ عادي عسکرو سره جلال اباد ته واستول شو.دریبعد از یک تلاش برای ترور توسط پاینده خان، جنرال جورج پولاک با ۲۰۰۰۰ سرباز منظم به جلال آباد اعزام شد. خبر آمدن او جنرال های سایل و مک گریگور را تشویق کرد.[1]EnglishThe news of his arrival encouraged Generals Sale and Macgregor.پښتود هغه د راتګ خبر جنرالانو سېل او مک ګریګور ته هڅونه ورکړه.دریخبر آمدن او جنرال های سایل و مک گریگور را تشویق کرد. نیرو های بریتانیایی زیر دروازه های شمالی و جنوبی شهر را حفاری کردند تا به دفاع های افغان حمله کنند.[1]EnglishBritish forces tunneled under the northern and southern gates of the city to attack the Afghan entrenchments.پښتوبرتانوي ځواکونو د ښار د شمالي او جنوبي دروازو لاندې تونلونه جوړ کړل چې پر افغاني ځواکونو برید وکړي.درینیرو های بریتانیایی زیر دروازه های شمالی و جنوبی شهر را حفاری کردند تا به دفاع های افغان حمله کنند. این دفاع ها بعداً شکست خوردند.[1]EnglishThese entrenchments were subsequently defeated.پښتودا ځواکونه وروسته مات شول.دریاین دفاع ها بعداً شکست خوردند.
در نهایت بریتانیایی ها یک ضد حمله قاطع علیه مواضع افغان ها را آغاز کردند.[2]EnglishThe British eventually launched a decisive counterattack against the Afghan positions.پښتوانګریزانو په پای کې د افغانانو د پوستو پر ضد یو پریکړه کونکی ځوابي برید پیل کړ.دریدر نهایت بریتانیایی ها یک ضد حمله قاطع علیه مواضع افغان ها را آغاز کردند. این حمله منجر به تسخیر اردوگاه اصلی افغان، لوازم، مغازه ها و توپخانه شد.[2]EnglishThis attack resulted in the capture of the Afghan main camp, supplies, shops, and artillery.پښتود دې برید په پایله کې د افغانانو اصلي کمپ، اکمالات، هټۍ او توپخانې ونیول شوې.دریاین حمله منجر به تسخیر اردوگاه اصلی افغان، لوازم، مغازه ها و توپخانه شد. نیرو های افغان مجبور شدند به سمت کابل عقب نشینی کنند.[2]EnglishThe Afghan forces were forced to retreat toward Kabul.پښتوافغان ځواکونه دې ته اړ شول چې د کابل په لور شاتګ وکړي.درینیرو های افغان مجبور شدند به سمت کابل عقب نشینی کنند.
پیامد ها و عواقب
دفاع موفقیت آمیز از جلال اباد، سربازان ۱۳ را به مقام قهرمانان برساند.EnglishThe successful defense of Jalalabad elevated the 13th Foot (later the Somerset Light Infantry) to the status of heroes.پښتود جلال اباد بریالۍ دفاع د اتلانو مقام ته د ۱۳ فوټ لوړه کړه.دریدفاع موفقیت آمیز از جلال اباد، سربازان ۱۳ را به مقام قهرمانان برساند. (بعداً سپاه پیاده سبک سومرست)[1] ملکه ویکتوریا به این فوج دستور داد تا عنوان اضافی "خود شاهزاده آلبرت" را داشته باشد. این فوج همچنین اجازه داشت که یک نشان نشان دهنده دیوارهای شهر را بپوشد.[1][1]EnglishQueen Victoria ordered the regiment to carry the additional title of "Prince Albert's Own." The regiment was also permitted to wear a badge depicting the walls of the town.پښتو(وروسته د سومرسټ د سپکو پښو ځواکونو) ملکه ویکتوریا رګیمنټ ته امر وکړ چې د "پرنس البرټ خپل" اضافي لقب واخلي. رګیمنټ ته اجازه ورکړل شوه چې د ښار د دیوالونو ښودلو نښه هم واغوندي.دری(بعداً سپاه پیاده سبک سومرست) ملکه ویکتوریا به این فوج دستور داد تا عنوان اضافی "خود شاهزاده آلبرت" را داشته باشد. این فوج همچنین اجازه داشت که یک نشان نشان دهنده دیوارهای شهر را بپوشد.
در انگلستان، یک سربازخانه در تاونتون، سومرسیت، به افتخار این نبرد، سربازخانه های جلال آباد نامگذاری شد.[1] یک هنرمند منظره سازی به نام W. ل. ل. ل والتون صفحه های لیتوگرافی دفاعی را برای جنرال سیل ایجاد کرد.[1][9] دولت بریتانیایی همچنین به سربازان جنگنده افتخار های ویژه ای اعطا کرد.[2]
منابع
- Battle of Jalalabad (1842) - Wikipedia
- د جلال اباد جګړه (۱۸۴۲) - ويکيپېډيا
- Siege of Jellalabad - British Battles
- First Afghan War | National Army Museum
- The First Anglo-Afghan War 1839-1842 - Historic UK
- 1842 retreat from Kabul - Wikipedia
- Battle of Jalalabad (1842) - Qualla
- عقبنشینی ۱۸۴۲ از کابل - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- Battle of Jalalabad - FIBIwiki