سیستان

سیستان یک منطقه تاریخی و جغرافیایی است که در حوضه اندروئیک حوضه سیستان واقع شده و در مرز مدرن بین ایران و افغانستان قرار دارد.^[1]EnglishSīstān is a historical and geographical region situated in the endorheic basin of the Sīstān Basin, straddling the modern border between Iran and Afghanistan.پښتوسیستان یوه تاریخي او جغرافیایي سیمه ده چې د سیستان د حوزې په اندورایک حوض کې موقعیت لري، چې د ایران او افغانستان ترمنځ د عصري پولې په اوږدو کې موقعیت لري.دریسیستان یک منطقه تاریخی و جغرافیایی است که در حوضه اندروئیک حوضه سیستان واقع شده و در مرز مدرن بین ایران و افغانستان قرار دارد. تقریباً چهل درصد از این منطقه در داخل ایران واقع شده است، جایی که بخش بزرگی از استان های سیستان و بلوچستان را تشکیل می دهد.^[2]EnglishApproximately forty percent of the region lies within Iran, where it constitutes a large portion of the Sīstān and Baluchistān province.پښتود دې سیمې شاوخوا څلویښت سلنه په ایران کې موقعیت لري، چیرې چې دا د سیستان او بلوچستان ولایت لویه برخه جوړوي.دریتقریباً چهل درصد از این منطقه در داخل ایران واقع شده است، جایی که بخش بزرگی از استان های سیستان و بلوچستان را تشکیل می دهد.

ریشه شناسی و جغرافیا

نام سیستان از نام های مختلف باستانی و ریشه های زبانی گرفته شده است.^[1]^[9]EnglishThe name Sīstān is derived from various ancient designations and linguistic roots.پښتود سیستان نوم د مختلف لرغونو نومونو او ژبني ریښو څخه اخیستل شوی دی.درینام سیستان از نام های مختلف باستانی و ریشه های زبانی گرفته شده است. در سوابق جغرافیایی یونان باستان، به این منطقه به عنوان درانجیانا اشاره شده است.^[1]^[4]EnglishIn ancient Greek geographical records, the region was referred to as Drangiana.پښتوپه لرغونو یوناني جغرافیوي ریکارډونو کې، دې سیمې ته د ډرینګیانا په نوم یادونه شوې.دریدر سوابق جغرافیایی یونان باستان، به این منطقه به عنوان درانجیانا اشاره شده است. نام های تاریخی دیگر عبارتند از ساکستان، سیستان و سیجستان.^[1]^[3]^[4]^[5]EnglishOther historical names include Sakastan, Seistan, and Sijistan.پښتوپه نورو تاریخي نومونو کې ساکستان، سیستان او سیجستان شامل دي.درینام های تاریخی دیگر عبارتند از ساکستان، سیستان و سیجستان. محققان فکر می کنند اصطلاح "زارنگ" با "زاریه" مرتبط است که به معنی دریا یا اقیانوس در زبان آستایی است و به سال دریاچه هامون اشاره دارد.^[5]EnglishThe term "Zarang" is thought by researchers to be related to "Zarie," which means sea or ocean in Avestan, referring to the Hamun Lake.پښتود "زارنگ" اصطلاح د څیړونکو لخوا فکر کیږي چې د "زارې" سره تړاو لري، کوم چې په ایسټین کې بحر یا بحر معنی لري، د هامون جهيل ته په اشارې سره.دریمحققان فکر می کنند اصطلاح "زارنگ" با "زاریه" مرتبط است که به معنی دریا یا اقیانوس در زبان آستایی است و به سال دریاچه هامون اشاره دارد.

این منطقه با یک غوطه بزرگ در ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ فوت مشخص می شود.EnglishThe region is characterized by a large depression situated at an elevation of 1,500-1,700 feet (450-520 m).پښتودا سیمه د ۱,۵۰۰-۱,۷۰۰ فوټو په لوړوالي کې موقعیت لري.دریاین منطقه با یک غوطه بزرگ در ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ فوت مشخص می شود. (۴۵۰ تا ۵۲۰ متر)^[2] این دریاچه توسط رودخانه های متعددی تغذیه می شود که مجموعه ای از تالاب ها را پر می کنند و یک دریاچه کم عمق را تشکیل می دهند که می تواند در طول سیل های شدید به یک فشرده سازی جنوبی تبدیل شود.^[2]EnglishIt is fed by numerous rivers, which fill a series of lagoons and form a shallow lake that can overflow into a southern depression during high floods.پښتو(۴۵۰ تر ۵۲۰ متره) دا د ګ بې شمېره شمیر سیندونو لخوا تغذیه کیږي، کوم چې د لاګونونو لړۍ ډکه کوي او یو لږ ژور جهيل رامینځته کوي چې کولی شي د لوی سیلابونو پرمهال سویلي فشار ته واوړي.دری(۴۵۰ تا ۵۲۰ متر) این دریاچه توسط رودخانه های متعددی تغذیه می شود که مجموعه ای از تالاب ها را پر می کنند و یک دریاچه کم عمق را تشکیل می دهند که می تواند در طول سیل های شدید به یک فشرده سازی جنوبی تبدیل شود. سه دلتای اصلی به عنوان مناطق اصلی سکونتگاه عمل می کنند: لاش جواین در رودخانه فارا، چخانسور در رودخانه خاش و سیستان در راستای رودخانه هلمند است.^[2]EnglishThree primary deltas serve as the main areas of settlement: Lash-Juwain on the Farāh River, Chakhānsūr on the Khash River, and Sīstān proper on the Helmand River.پښتودرې لومړنۍ ډیلټا د استوګنې اصلي ساحې په توګه کار کوي: لاش - جوین د فاراه سیند په اوږدو کې، چخانسور د خاش سیند په اوږدو کې، او سیستان په هلمند سیند کې.دریسه دلتای اصلی به عنوان مناطق اصلی سکونتگاه عمل می کنند: لاش جواین در رودخانه فارا، چخانسور در رودخانه خاش و سیستان در راستای رودخانه هلمند است.

آب و هوا و هیدرولوژی

سیستان دارای یک آب و هوای صحرایی واقعی با بارش های بسیار نامنظم سالانه به طور متوسط کمتر از ۱۰۰ میلی متر است.EnglishSīstān possesses a true desert climate with a highly irregular annual rainfall averaging less than 100 mm (4 inches).پښتوسیستان د ریښتیني صحرا اقلیم لري چې د ډیر غیر منظم کلنۍ بارانونو سره په اوسط ډول له ۱۰۰ ملي میتر څخه کم (۴ انچه) دی.دریسیستان دارای یک آب و هوای صحرایی واقعی با بارش های بسیار نامنظم سالانه به طور متوسط کمتر از ۱۰۰ میلی متر است. (۴ اینچ ها)^[2] این منطقه در طول تابستان از گرما شدید و در زمستان از یخ های شدید رنج می برد.^[2]EnglishThe region experiences extreme heat during the summer and frosts in the winter.پښتودا سیمه د دوبي په جریان کې خورا تودوخه تجربه کوي او په ژمي کې یخونه.دری(۴ اینچ ها) این منطقه در طول تابستان از گرما شدید و در زمستان از یخ های شدید رنج می برد. یک باد مستمر، که به عنوان "باد ۱۲۰ روز" شناخته می شود، در طول ماه های تابستان به طور مداوم از شمال می وزد و باعث فرسایش قابل توجهی می شود.^[2]EnglishA persistent wind, known as the "wind of 120 days," blows unceasingly from the north during the summer months, causing significant erosion.پښتویو دوامداره باد، چې د "۱۲۰ ورځو باد" په نوم پیژندل کیږي، د دوبي په میاشتو کې په دوامداره توګه له شمال څخه تیریږي، چې د پام وړ تخریب لامل کیږي.درییک باد مستمر، که به عنوان "باد ۱۲۰ روز" شناخته می شود، در طول ماه های تابستان به طور مداوم از شمال می وزد و باعث فرسایش قابل توجهی می شود.

اقتصاد این منطقه به طور تاریخی به آبیاری و مدیریت آب وابسته بوده است.^[2]EnglishThe economy of the region has historically depended on irrigation and water management.پښتود سیمې اقتصاد په تاریخي ډول د اوبو لګولو او اوبو مدیریت پورې اړه لري.دریاقتصاد این منطقه به طور تاریخی به آبیاری و مدیریت آب وابسته بوده است. در حالیکه سیستم های قدیمی اغلب با سیل های سالانه از بین می رفتند، تلاش های مدرن شاهد ساخت دو سد است که حدود ۱۳۰,۰۰۰ هکتار زمین را آبیاری می کند.EnglishWhile older systems were often swept away by annual floods, modern efforts have seen the construction of two dams that irrigate approximately 130,000 hectares (320,000 acres) of land.پښتوپداسې حال کې چې زاړه سیسټمونه اکثرا د کلني سیلابونو لخوا لیږدول شوي، عصري هڅې د دوه بندونو جوړولو لامل شوي چې شاوخوا ۱۳۰,۰۰۰، هکتاره ځمکه خړوبوي.دریدر حالیکه سیستم های قدیمی اغلب با سیل های سالانه از بین می رفتند، تلاش های مدرن شاهد ساخت دو سد است که حدود ۱۳۰,۰۰۰ هکتار زمین را آبیاری می کند. (۳۲۰،۰۰۰ جریب زمین)^[2] در اوایل دهه ۱۹۷۰، دولت ایران حمایت ملی از کار های گسترده آبیاری در بخش خود از منطقه را انجام داد.^[2]EnglishIn the early 1970s, the Iranian government sponsored extensive irrigation works in its portion of the region.پښتو(۳۲۰۰۰۰ جریبه ځمکه) د ۱۹۷۰ لسیزې په لومړیو کې، د ایران حکومت د سیمې په خپله برخه کې د اوبو لګولو پراخه کارونه سپانسر کړل.دری(۳۲۰،۰۰۰ جریب زمین) در اوایل دهه ۱۹۷۰، دولت ایران حمایت ملی از کار های گسترده آبیاری در بخش خود از منطقه را انجام داد.

اهمیت تاریخی اش

گفته می شود که سیستان سرزمین اصلی سلسله افسانه ای کیانیان از پارس است.^[2]EnglishSīstān is reputed to be the land of origin of the legendary Kayānian dynasty of Persia.پښتوسیستان د فارس د افسانوي کایانیانو سلسله د اصلي ځمکې په توګه شهرت لري.دریگفته می شود که سیستان سرزمین اصلی سلسله افسانه ای کیانیان از پارس است. در دوران اخمنی ها، این کشور یکی از سه پادشاهی شرقی ایران در کنار پارتیا (خراسان) و هرائی (هرات) محسوب می شد.^[6]EnglishDuring the Achaemenid period, it was considered one of the three eastern kingdoms of Iran, alongside Parthia (Khorasan) and Herai (Herat).پښتود اچیمینیډ دورې په جریان کې، دا د پارتیا (خراسان) او هیرا (هرات) تر څنګ د ایران له دریو ختیځو سلطنتونو څخه یو شمیرل کیده.دریدر دوران اخمنی ها، این کشور یکی از سه پادشاهی شرقی ایران در کنار پارتیا (خراسان) و هرائی (هرات) محسوب می شد. در کتیبه های بهشتون و پرسپولیس از داریوس اول به عنوان یک ساتراپ امپراطوری نام برده شده است.^[6]EnglishDarius I is mentioned in the Behistun and Persepolis inscriptions as a satrapy of the empire.پښتوداريوس اول په بهيستون او پرسپوليس کې د امپراتورۍ د ساتراپي په توګه ياد شوی دی.دریدر کتیبه های بهشتون و پرسپولیس از داریوس اول به عنوان یک ساتراپ امپراطوری نام برده شده است.

این منطقه شاهد تغییرات فرهنگی و مذهبی قابل توجهی در طول قرن ها بود.^[2]EnglishThe region saw significant cultural and religious shifts over the centuries.پښتوسیمه د پیړیو په اوږدو کې د پام وړ کلتوري او مذهبي بدلونونه لیدلي.دریاین منطقه شاهد تغییرات فرهنگی و مذهبی قابل توجهی در طول قرن ها بود. از سال ۲۲۶ میلادی، پادشاهان ساسانی با ساختن سد ها و کانال های آبیاری، بر این ساحه حکومت کردند.^[2]EnglishFrom 226 CE, Sasanian monarchs ruled the area by building dams and irrigation canals.پښتود ۲۲۶ عیسوي کال څخه، د ساسانیانو پاچاهانو د بندونو او اوبو لګولو کانالونو په جوړولو سره په سیمه واکمني وکړه.دریاز سال ۲۲۶ میلادی، پادشاهان ساسانی با ساختن سد ها و کانال های آبیاری، بر این ساحه حکومت کردند. در اواسط قرن هفتم، مهاجمان عرب مسلمان وارد سیستان شدند و اسلام را معرفی کردند.^[2]EnglishIn the mid-7th century, Muslim Arab invaders entered Sīstān and introduced Islam.پښتود اوومې پیړۍ په نیمایي کې، مسلمان عرب یرغلګرو سیستان ته ننوتل او اسلام یې معرفي کړ.دریدر اواسط قرن هفتم، مهاجمان عرب مسلمان وارد سیستان شدند و اسلام را معرفی کردند. این منطقه بعداً توسط سلسله های مختلف محلی و خارجی، از جمله حکومت تیمور در قرن ۱۴م، اداره می شد.^[2]EnglishThe region was subsequently governed by various local and outside dynasties, including the rule of Timur in the 14th century.پښتوسیمه وروسته د مختلف ځایی او بهرنیو سلسلو لخوا اداره شوې، پشمول په ۱۴ پیړۍ کې د تیمور واکمني.دریاین منطقه بعداً توسط سلسله های مختلف محلی و خارجی، از جمله حکومت تیمور در قرن ۱۴م، اداره می شد. پس از این، سیستان تحت حاکمیت مالیک های خود استقلال یافت.EnglishFollowing this, Sīstān gained independence under its own maliks (kings).پښتوله دې وروسته، سیستان د خپلو ملکونو په مشرۍ خپلواکي ترلاسه کړه.دریپس از این، سیستان تحت حاکمیت مالیک های خود استقلال یافت. (پادشاهان)^[2] اگرچه شاه اسماعیل اول فارس این منطقه را فتح کرد، اما مالک های محلی را در کنترل خود گذاشت.^[2]EnglishAlthough Shah Ismāʿīl I of Persia conquered the region, he left the local maliks largely in control.پښتو(پاچاهان) که څه هم د فارس شاه اسماعیل لومړي دغه سیمه فتح کړه، خو سیمه ییزو ملکونو ته یې په لویه کچه کنټرول پریښود.دری(پادشاهان) اگرچه شاه اسماعیل اول فارس این منطقه را فتح کرد، اما مالک های محلی را در کنترل خود گذاشت.

در سال ۱۷۴۷، سیستان تحت کنترول یک حاکم افغان قرار گرفت.^[2]EnglishIn 1747, Sīstān came under the control of an Afghan ruler.پښتوپه ۱۷۴۷ کې، سیستان د افغان واکمن تر کنټرول لاندې راغی.دریدر سال ۱۷۴۷، سیستان تحت کنترول یک حاکم افغان قرار گرفت. پس از مرگ او، این منطقه به یک نقطه طولانی مدت اختلاف بین ایران و افغانستان تبدیل شد.^[2]EnglishFollowing his death, the region became a long-standing point of contention between Iran and Afghanistan.پښتود هغه له مړینې وروسته، سیمه د ایران او افغانستان ترمنځ د اوږدې مودې لپاره د شخړې ټکی شو.دریپس از مرگ او، این منطقه به یک نقطه طولانی مدت اختلاف بین ایران و افغانستان تبدیل شد. این اختلاف منجر به داوری بریتانیایی و تعیین مرز ایران-افغانستان در سال ۱۸۷۲ شد، پروسه ای که بین سال های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۵ تکمیل شد.^[2]EnglishThis dispute led to British arbitration and the delimitation of the Irano-Afghan frontier in 1872, a process completed between 1903 and 1905.پښتودا شخړه په ۱۸۷۲ کال کې د برتانیې د منځګړیتوب او د ایران او افغانستان د سرحد د ټاکلو لامل شوه، چې دا پروسه د ۱۹۰۳ او ۱۹۰۵ کلونو ترمنځ بشپړه شوه.دریاین اختلاف منجر به داوری بریتانیایی و تعیین مرز ایران-افغانستان در سال ۱۸۷۲ شد، پروسه ای که بین سال های ۱۹۰۳ و ۱۹۰۵ تکمیل شد.

هویت قومی و فرهنگی

جمعیت سیستان عمدتا تاجیک است، اگرچه از نژاد مخلوط است.^[2]EnglishThe population of Sīstān is chiefly Tajik, though it is of mixed descent.پښتود سیستان نفوس په عمده توګه تاجک دی، که څه هم دا د ګډ نسل دی.دریجمعیت سیستان عمدتا تاجیک است، اگرچه از نژاد مخلوط است. این منطقه دارای یک عنصر مهمانی قوی از مردم بلوچ و براهی است.^[2]EnglishThe area contains a strong nomadic element of Baloch and Brahui people.پښتوپه دې سیمه کې د بلوچ او براهوي خلکو قوي ګمرکي عنصر شتون لري.دریاین منطقه دارای یک عنصر مهمانی قوی از مردم بلوچ و براهی است. سایر گروه های موجود در این منطقه شامل Jāṭ و گجر، و همچنین گاودار ها هستند که برای پرورش گاو های گندم شناخته شده اند.^[2]EnglishOther groups present in the region include Jāṭ and Gujar, as well as Gavdars, who are known for breeding humped cattle.پښتوپه دې سیمه کې نورې ډلې شاملې دي Jāṭ او د ګوجار ښار، او همدارنګه ګاوډارونه، څوک چې د هپډ څارویو نسل ورکولو لپاره پیژندل شوي.دریسایر گروه های موجود در این منطقه شامل Jāṭ و گجر، و همچنین گاودار ها هستند که برای پرورش گاو های گندم شناخته شده اند.

میراث باستان شناسی

این منطقه غنی از سوابق باستان شناسی و تاریخی است.^[7]EnglishThe region is rich in archaeological and historical records.پښتودا سیمه په لرغون پیژندنې او تاریخي ریکارډونو کې بډایه ده.دریاین منطقه غنی از سوابق باستان شناسی و تاریخی است. این مشهور است که در شاهنامه نشان داده شده است.^[7]EnglishIt is famously featured in the Shahnameh.پښتودا په مشهوره توګه د شهنامه کې ښودل شوی.دریاین مشهور است که در شاهنامه نشان داده شده است. یک متن تاریخی قابل توجه، تاریخچه اش Sīstān، در قرن های ۵ تا ۸ هجری تدوین شده است و برای زبان و ادبیات فارسی خود مهم است.^[6]^[8]EnglishA notable historical text, Tarikh-e Sīstān, was composed in the 5th to 8th centuries AH and remains significant for its Persian language and literature.پښتویو د پام وړ تاریخي متن، طارق سیستان، د پنځم څخه تر اتمې پیړۍ پورې جوړ شوی او د فارسي ژبې او ادبیاتو لپاره مهم پاتې دی.درییک متن تاریخی قابل توجه، تاریخچه اش Sīstān، در قرن های ۵ تا ۸ هجری تدوین شده است و برای زبان و ادبیات فارسی خود مهم است. در شهر زابل، مجسمه یاقوب لیت به عنوان یک نشانه تاریخی ایستاده است.^[5]^[10]EnglishIn the city of Zābol, the statue of Ya'qub Li\th stands as a historical landmark.پښتود زابل په ښار کې، د یعقوب لیټ مجسمه د تاریخي نښه په توګه ولاړه ده.دریدر شهر زابل، مجسمه یاقوب لیت به عنوان یک نشانه تاریخی ایستاده است.