اردوگاه های شرپور
اردوگاه شرپور که به عنوان گورستان بریتانیایی یا محلی به عنوان کبری گورا (" گورستان بیگانگان ") نیز شناخته می شود، یک مکان تاریخی و گورستان در سال کابل در افغانستان است.[1]EnglishSherpur Cantonment, also known as the British Cemetery or locally as Kabre Gora ("foreigners' graveyard"), is a historic site and cemetery in Kabul, Afghanistan.پښتود شېرپور کنټنمنټ، چې د برتانوي قبرستان یا په محلي توګه د کبري ګورا ("د بهرنیانو قبرستان") په نوم هم پیژندل کیږي، د افغانستان په کابل کال کې یو تاریخي ځای او قبرستان دی.دریاردوگاه شرپور که به عنوان گورستان بریتانیایی یا محلی به عنوان کبری گورا (" گورستان بیگانگان ") نیز شناخته می شود، یک مکان تاریخی و گورستان در سال کابل در افغانستان است. در اصل توسط امیر افغانستان در سال شیر علی خان برای خدمت به عنوان یک مقر زمستانی برنامه ریزی شده بود، این قلعه ها در دهه ۱۸۷۰ قبل از سال جنگ دوم اینگلو-افغانستان تاسیس شدند.[3]EnglishOriginally planned by Afghan Emir Sher Ali Khan to serve as a winter headquarters, the fortifications were established in the 1870s prior to the Second Anglo-Afghan War.پښتوپه اصل کې د افغان امیر شیر شېر علي خان لخوا پلان شوی و چې د ژمي مرکزي دفتر په توګه کار وکړي، د ۱۸۷۰ لسیزې کې د دوهم دویمه انګلیسي - افغان جګړه جګړې دمخه جوړ شوي و.دریدر اصل توسط امیر افغانستان در سال شیر علی خان برای خدمت به عنوان یک مقر زمستانی برنامه ریزی شده بود، این قلعه ها در دهه ۱۸۷۰ قبل از سال جنگ دوم اینگلو-افغانستان تاسیس شدند. این سایت تقریباً یک مایل شمال کابل واقع شده است.[3]EnglishThe site is located approximately one mile north of Kabul.پښتودا سایټ د کابل شمال ته نږدې یو مایل کې موقعیت لري.دریاین سایت تقریباً یک مایل شمال کابل واقع شده است. در زمان محاصره ۱۸۷۹ به عنوان پایگاه برای نیروهای بریتانیایی استفاده شد و در حال حاضر دارای مقبره های جنگ های اول و دوم انگلیس-افغانستان و همچنین مقبره های بعدی است.[1]EnglishIt served as the base for British forces during the 1879 siege and now contains graves from the First and Second Anglo-Afghan Wars as well as later burials.پښتودا د ۱۸۷۹ محاصرې پرمهال د برتانوي ځواکونو لپاره د اډې په توګه کار کاوه او اوس د لومړي او دوهم انګلیسي - افغان جګړو څخه قبرونه لري او همدارنګه وروسته دفنونه.دریدر زمان محاصره ۱۸۷۹ به عنوان پایگاه برای نیروهای بریتانیایی استفاده شد و در حال حاضر دارای مقبره های جنگ های اول و دوم انگلیس-افغانستان و همچنین مقبره های بعدی است.
منشاء و ساخت
این اردوگاه در ابتدا توسط امیر شیر علی خان به عنوان یک مقر زمستانی برنامه ریزی شده بود.[3]EnglishThe encampment was initially planned by Emir Sher Ali Khan to serve as a winter headquarters.پښتودا کمپ په لومړي سر کې د امیر شیر علي خان لخوا پلان شوی و چې د ژمي د مرکزي دفتر په توګه کار وکړي.دریاین اردوگاه در ابتدا توسط امیر شیر علی خان به عنوان یک مقر زمستانی برنامه ریزی شده بود. در سال جنگ نخست بین انگلستان و افغانستان، ارتش های بریتانیایی و هندی قلعه ها را در محدوده پنج مایل بیرونی ساختند و یک طرح مستطیل بزرگ ایجاد کردند.[4]EnglishDuring the First Anglo-Afghan War, the British and Indian army constructed the fortifications within a five-mile outer perimeter, creating a large rectangular layout.پښتود لومړۍ انګلیسي - افغان جګړه په جریان کې، د انګلستان او هندي اردو د پنځه میله بهرني پیرامیټر دننه قلعه جوړه کړه، چې لوی مستطیل ترتیب یې رامینځته کړ.دریدر سال جنگ نخست بین انگلستان و افغانستان، ارتش های بریتانیایی و هندی قلعه ها را در محدوده پنج مایل بیرونی ساختند و یک طرح مستطیل بزرگ ایجاد کردند. در زمان جنگ دوم اینگلو-افغانی، دیوار جنوبی ۱.۵ مایل طولانی تکمیل شد و دیوار غربی نزدیک به تکمیل بود.[4]EnglishBy the time of the Second Anglo-Afghan War, the 1.5-mile-long south wall was complete, and the west wall was near completion.پښتود دوهم انګلیسي - افغان جګړې په وخت کې، د ۱.۵ مایل اوږد سویلي دیوال بشپړ شوی و، او لویدیز دیوال نږدې بشپړ شوی و.دریدر زمان جنگ دوم اینگلو-افغانی، دیوار جنوبی ۱.۵ مایل طولانی تکمیل شد و دیوار غربی نزدیک به تکمیل بود. جنرال سر فردریک رابرتز بعد از ورود به کابل در اکتبر ۱۸۷۹، نیروی میدان کابل خود را در اینجا مستقر کرد.[2]EnglishMajor-General Sir Frederick Roberts based his Kabul Field Force here after entering Kabul in October 1879.پښتولوی جنرال سر فریډریک رابرټس د اکتوبر په ۱۸۷۹ کې کابل ته د ننوتلو وروسته دلته د هغه د کابل فیلډ فورس اساسات جوړ کړل.دریجنرال سر فردریک رابرتز بعد از ورود به کابل در اکتبر ۱۸۷۹، نیروی میدان کابل خود را در اینجا مستقر کرد.
اهمیت نظامی اش
این اردوگاه تبدیل به مرکز استراتژیک برای پاسخ بریتانیایی ها به قتل عام سر پیر کاگاناری و همراهی او در ۳ سپتامبر ۱۸۷۹ شد.[2]EnglishThe cantonment became the strategic hub for the British response to the massacre of Sir Pierre Cavagnari and his escort on 3 September 1879.پښتودا کنټینمنټ د ۳ سپتمبر په ۱۸۷۹ کې د سر پییر کاوګناري او د هغه د ساتونکو وژنې ته د برتانیا د غبرګون لپاره ستراتیژیک مرکز شو.دریاین اردوگاه تبدیل به مرکز استراتژیک برای پاسخ بریتانیایی ها به قتل عام سر پیر کاگاناری و همراهی او در ۳ سپتامبر ۱۸۷۹ شد. بعد از پیروزی ها در چاریاسار، رابرتز در ۱۳ اکتبر به کابل وارد شد و مقر خود را در شرپور تاسیس کرد.[2]EnglishFollowing victories at Chariasar, Roberts marched into Kabul on 13 October and established his headquarters at Sherpur.پښتوپه چاریاسار کې د بریا وروسته، رابرټس د اکتوبر په ۱۳ کابل ته لاړ او په شیرپور کې یې خپله مرکزي اداره جوړه کړه.دریبعد از پیروزی ها در چاریاسار، رابرتز در ۱۳ اکتبر به کابل وارد شد و مقر خود را در شرپور تاسیس کرد. یک کمیسیون نظامی در اردوگاه برای محاکمه مسئولان مرگ کاگاناری تشکیل شد؛ اعدام های عمومی بعدی به تقویت مخالفت افغان ها علیه حضور بریتانیایی ها کمک کرد.[2]EnglishA military commission was convened at the cantonment to try those responsible for Cavagnari's death; the subsequent public executions helped galvanize Afghan opposition against the British presence.پښتویو پوځي کمیسیون په سنګر کې راغوښتل شو ترڅو د کاوګناري د مړینې مسؤلینو محاکمه کړي؛ وروسته عامه اعدامونو د برتانیا د شتون پروړاندې د افغان مخالفینو ګالوان کولو کې مرسته وکړه.درییک کمیسیون نظامی در اردوگاه برای محاکمه مسئولان مرگ کاگاناری تشکیل شد؛ اعدام های عمومی بعدی به تقویت مخالفت افغان ها علیه حضور بریتانیایی ها کمک کرد. در طول زمستان ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۰، نیروی میدان کابل توسط تعداد بسیار زیاد قبیله های افغان در شرپور محاصره شد.[5]EnglishDuring the winter of 1879–1880, the Kabul Field Force was besieged at Sherpur by vastly superior numbers of Afghan tribesmen.پښتود ۱۸۷۹ تر ۱۸۸۰ د ژمي په جریان کې، د کابل ساحوي ځواک په شیرپور کې د افغان قبایلي خلکو لخوا په پراخه کچه محاصره شو.دریدر طول زمستان ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۰، نیروی میدان کابل توسط تعداد بسیار زیاد قبیله های افغان در شرپور محاصره شد. تلاش های امدادی در نهایت شامل ستونهایی مانند ستونی بود که توسط سرگرد چارلز گاف رهبری می شد.[5]EnglishRelief efforts eventually involved columns such as that led by Brigadier-General Charles Gough.پښتود مرستې هڅې په پای کې د کالمونو لکه د بریګیډیر جنرال چارلس ګف لخوا رهبري شوي.دریتلاش های امدادی در نهایت شامل ستونهایی مانند ستونی بود که توسط سرگرد چارلز گاف رهبری می شد.
محاصره سال ۱۸۷۹
این محاصره از ۱۵ تا ۲۳ دسامبر ۱۸۷۹ به طول انجامید که حدود ۷۰۰۰ سرباز انگلیسی-هندی تحت فرمان فریدریک رابرتز را در مقابل نیروی ۵۰۰۰۰ جنگجوی قبیله ای تحت فرمان میر باچا خان و محمد جان خان قرار داد.[2]EnglishThe siege lasted from 15 to 23 December 1879, pitting approximately 7,000 Anglo-Indian troops under Frederick Roberts against a force of 50,000 tribal warriors commanded by Mir Bacha Khan and Muhammad Jan Khan.پښتومحاصره د ۱۸۷۹ د دسمبر له ۱۵ څخه تر ۲۳ پورې دوام درلود، چې شاوخوا ۷,۰۰۰، انګلیسي - هندي سرتیري د فریډریک رابرټس په مشرۍ د میر باچا خان او محمد جان خان په مشرۍ د ۵۰,۰۰۰، قبایلي جنګیالیو ځواک سره مخامخ شول.دریاین محاصره از ۱۵ تا ۲۳ دسامبر ۱۸۷۹ به طول انجامید که حدود ۷۰۰۰ سرباز انگلیسی-هندی تحت فرمان فریدریک رابرتز را در مقابل نیروی ۵۰۰۰۰ جنگجوی قبیله ای تحت فرمان میر باچا خان و محمد جان خان قرار داد. تنش ها بعد از اینکه محمد جان خان وردک امیر محمد یعقوب خان را یک عروسک خیمه دانسته و موسی جان را امیر جدید اعلام کرد افزایش یافت.[2]EnglishTensions escalated after Muhammad Jan Khan Wardak denounced Amir Muhammad Yaqub Khan as a puppet and declared Musa Jan the new amir.پښتووروسته له هغه چې محمد جان خان وردک امیر محمد یعقوب خان د یوې ګوډاګۍ په توګه وغندله او موسی جان یې نوی امیر اعلان کړ، تاوتریخوالی زیات شو.دریتنش ها بعد از اینکه محمد جان خان وردک امیر محمد یعقوب خان را یک عروسک خیمه دانسته و موسی جان را امیر جدید اعلام کرد افزایش یافت. در ۱۱ دسامبر، یک گروه تقریباً ۱۷۰ نفری از ۹های ملکه ها سلطنتی شمشیرزن ها و ۱۴های بنگال شمشیرزن ها با یک ارتش افغانی بیش از ۱۰،۰۰۰ نفری روبرو شدند.[2]EnglishOn 11 December, a detachment of roughly 170 men from the 9th Queen's Royal Lancers and the 14th Bengal Lancers encountered an advancing Afghan army of over 10,000 men.پښتود دسمبر په ۱۱، د ۹ مې ملکه شاهي لانسرز او ۱۴ مې بنګال لانسرز څخه شاوخوا ۱۷۰ سړو یوه قطعه د ۱۰,۰۰۰، څخه ډیر سړو پرمختللي افغان اردو سره مخ شوه.دریدر ۱۱ دسامبر، یک گروه تقریباً ۱۷۰ نفری از ۹های ملکه ها سلطنتی شمشیرزن ها و ۱۴های بنگال شمشیرزن ها با یک ارتش افغانی بیش از ۱۰،۰۰۰ نفری روبرو شدند. سربازان کم شماری از دشمن حمله کردند و در تلاش برای تأخیر انداختن حمله، تلفات سنگینی را متحمل شدند.[2]EnglishThe outnumbered Lancers charged the enemy, suffering heavy casualties in an attempt to delay the assault.پښتوپه شمیر کې د لنسرانو شمیر د دښمن په وړاندې برید وکړ، چې د برید ځنډولو په هڅه کې یې درنه مرګ ژوبله واخیسته.دریسربازان کم شماری از دشمن حمله کردند و در تلاش برای تأخیر انداختن حمله، تلفات سنگینی را متحمل شدند. در جریان محاصره، کشیش انگلیکن جیمز آدامز بخاطر نجات سربازان زخمی به ویکتوریا کراس اعطا شد.[2]EnglishDuring the siege, Anglican chaplain James Adams was awarded the Victoria Cross for rescuing wounded soldiers.پښتود محاصرې په جریان کې، انګلیسي پادری جیمز اډمز ته د ویکټوریا کراس ورکړل شو چې ټپیان عسکر یې وژغورل.دریدر جریان محاصره، کشیش انگلیکن جیمز آدامز بخاطر نجات سربازان زخمی به ویکتوریا کراس اعطا شد. بریتانیایی ها با ۳۳ کشته و زخمی بر سر زمین خود ایستاده بودند و حدود ۳۰۰۰ کشته به نیروهای افغان وارد کردند.[2]EnglishThe British held their ground with 33 dead and wounded, inflicting approximately 3,000 killed on the Afghan forces.پښتوانګریزانو د ۳۳ وژل شویو او ټپیانو سره خپله ځمکه وساتله، چې شاوخوا ۳۰۰۰ افغان ځواکونو ته یې مرګ ژوبله واړوله.دریبریتانیایی ها با ۳۳ کشته و زخمی بر سر زمین خود ایستاده بودند و حدود ۳۰۰۰ کشته به نیروهای افغان وارد کردند.
تبدیل به یک قبرستان
این قبرستان در سال ۱۸۷۹ برای دفن سربازان بریتانیایی که در جریان جنگ دوم اینگلو-افغانستان جان باختند، ساخته شد و جای یک قبرستان قبلی را که برای جنگ اول اینگلو-افغانستان استفاده می شد، گرفت.[1]EnglishThe cemetery was constructed in 1879 to bury British soldiers who died during the Second Anglo-Afghan War, replacing an earlier graveyard used for the First Anglo-Afghan War.پښتودغه هدیره په ۱۸۷۹ کال کې د برتانوي عسکرو د ښخولو لپاره جوړه شوې وه چې د دویمې انګلیسي - افغان جګړې په ترڅ کې مړه شوي وو، د لومړۍ انګلیسي - افغان جګړې لپاره د پخواني هدیره پر ځای جوړه شوې وه.دریاین قبرستان در سال ۱۸۷۹ برای دفن سربازان بریتانیایی که در جریان جنگ دوم اینگلو-افغانستان جان باختند، ساخته شد و جای یک قبرستان قبلی را که برای جنگ اول اینگلو-افغانستان استفاده می شد، گرفت. بعضی از مقبره ها به شکست سال ۱۸۴۲ باز می گردند و تصور می شود که حدود ۱۶۰ سرباز از آن دوره در این مکان دفن شده اند.[1]EnglishSome graves date back to the 1842 defeat, with approximately 160 soldiers from that period thought to be interred at the site.پښتوځینې قبرونه د ۱۸۴۲ ماتې سره تړاو لري، د دې دورې څخه شاوخوا ۱۶۰ سرتیري په سایټ کې ښخ شوي.دریبعضی از مقبره ها به شکست سال ۱۸۴۲ باز می گردند و تصور می شود که حدود ۱۶۰ سرباز از آن دوره در این مکان دفن شده اند. با گذشت زمان، این زمین همچنین شامل بقایای غیرنظامیان ملیت های مختلف شد که بین قرن های ۱۹ و ۲۱ در کابل فوت کردند و نیاز به دفن مسیحی داشتند.[1]EnglishOver time, the grounds also came to contain the remains of civilians of various nationalities who died in Kabul between the 19th and 21st centuries and required Christian burial.پښتود وخت په تېرېدو سره، په دې ځمکه کې د بېلابېلو قومونو د ملکي وګړو مړي هم موندل شوي چې د ۱۹مې او ۲۱مې پېړۍ ترمنځ په کابل کې مړه شوي وو او د عیسويانو له خوا خاورو ته سپارل شوي وو.دریبا گذشت زمان، این زمین همچنین شامل بقایای غیرنظامیان ملیت های مختلف شد که بین قرن های ۱۹ و ۲۱ در کابل فوت کردند و نیاز به دفن مسیحی داشتند. دفن های قابل توجه شامل سرگرد جان کوک VC از ۵های گورکایی ها تفنگ ها، باستان شناس بریتانیایی - مجارستانی اوریل استین، کاوشگر دانمارکی هینینگ هاسلوند-کریستنسن و کارگر امدادی بریتانیایی گیل ویلیامز است.[1]EnglishNotable burials include Major John Cook VC of the 5th Gurkha Rifles, British-Hungarian archaeologist Aurel Stein, Danish explorer Henning Haslund-Christensen, and British aid worker Gayle Williams.پښتود پام وړ دفنونو کې میجر جان کوک VC شامل دي د ۵ ګورکا رائفلز، د برتانیا - هنګري لرغون پیژندونکی اوریل سټین، د ډنمارک سپړونکی هینینګ هسلونډ - کریسټینسن، او د برتانیا مرستندویه کارګر ګیل ولیمز.دریدفن های قابل توجه شامل سرگرد جان کوک VC از ۵های گورکایی ها تفنگ ها، باستان شناس بریتانیایی - مجارستانی اوریل استین، کاوشگر دانمارکی هینینگ هاسلوند-کریستنسن و کارگر امدادی بریتانیایی گیل ویلیامز است. یک قبر با حروف روسی نشان یک کاساک روسی است که پس از انقلاب بلشویک ۱۹۱۷ به کابل فرار کرد.[1]EnglishA grave in Russian script marks a Russian Cossack who fled to Kabul following the 1917 Bolshevik revolution.پښتوپه روسي خط کې یو قبر یو روسي کوزاک نښه کوي چې د ۱۹۱۷ بلشویک انقلاب وروسته کابل ته تښتیدلی و.درییک قبر با حروف روسی نشان یک کاساک روسی است که پس از انقلاب بلشویک ۱۹۱۷ به کابل فرار کرد.
مکان فعلی و بناهای یادبود
این مکان در حال حاضر به طور رسمی قبرستان مسیحی نامیده می شود و به شکل یک باغ با بوته های رز و درختان ساخته شده است که توسط یک دیوار بلند محاصره شده است که فضای صلح آمیز را فراهم می کند.[1]EnglishThe site is now officially called the Christian Cemetery and is laid out as a garden with rose bushes and trees, enclosed by a tall wall that provides a peaceful atmosphere.پښتودا ځای اوس په رسمي ډول د عیسوي هدیرې په نوم یادیږي او د ګلاب بوټو او ونو سره د باغ په څیر ترتیب شوی، د لوړ دیوال لخوا محاصره شوی چې سوله ایز فضا چمتو کوي.دریاین مکان در حال حاضر به طور رسمی قبرستان مسیحی نامیده می شود و به شکل یک باغ با بوته های رز و درختان ساخته شده است که توسط یک دیوار بلند محاصره شده است که فضای صلح آمیز را فراهم می کند. این یکی از معدود بناهای تاریخی و مسیحی خارجی است که از اولین دوره حکومت طالبان که در سال ۲۰۰۱ به پایان رسید، زنده مانده است.[1]EnglishIt is one of the few foreign historical and Christian landmarks to have survived the first period of Taliban rule that ended in 2001.پښتودا یو له څو بهرنیو تاریخي او عیسوي نښه کونکو څخه دی چې د طالبانو ډله واکمنۍ لومړۍ دورې څخه ژوندي پاتې شوي چې په ۲۰۰۱ کې پای ته رسیدلي.دریاین یکی از معدود بناهای تاریخی و مسیحی خارجی است که از اولین دوره حکومت طالبان که در سال ۲۰۰۱ به پایان رسید، زنده مانده است. این قبرستان توسط خانواده نگهدارنده نگهداری می شود؛ رحیم الله، یک چوپان افغان که از دهه ۱۹۸۰ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۰، به حفاظت از این مکان متعهد بود و پسرش عبدالسمیع کار را ادامه می دهد.[1]EnglishThe cemetery is maintained by the caretaker family; Rahimullah, an Afghan shepherd who tended the grounds from the 1980s until his death in 2010, is credited with preserving the site, and his son Abdul Sami continues the work.پښتوقبرستان د ساتونکي کورنۍ لخوا ساتل کیږي؛ رحیم الله، یو افغان شپون چې د ۱۹۸۰ لسیزې څخه تر هغه پورې چې په ۲۰۱۰ کې مړ شو، د ساحې ساتلو سره اعتبار لري، او د هغه زوی عبدالسمیع کار ته دوام ورکوي.دریاین قبرستان توسط خانواده نگهدارنده نگهداری می شود؛ رحیم الله، یک چوپان افغان که از دهه ۱۹۸۰ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۰، به حفاظت از این مکان متعهد بود و پسرش عبدالسمیع کار را ادامه می دهد. در دهه ۲۰۰۰، ده تخته سنگ مرمر روی دیوار جنوبی قرار داده شد که اسامی پرسنل خدمات بریتانیایی را که پس از سال ۲۰۰۱ در افغانستان جان باختند، لیست می کرد.[1]EnglishIn the 2000s, ten marble plaques were placed on the southern wall listing the names of British service personnel who died in Afghanistan after 2001.پښتوپه ۲۰۰۰ لسیزه کې، لس د مرمر تختې په سویلي دیوال کې ځای په ځای شوې چې د برتانیا د خدماتو کارمندانو نومونه یې لیست کړي چې له ۲۰۰۱ وروسته په افغانستان کې مړه شوي.دریدر دهه ۲۰۰۰، ده تخته سنگ مرمر روی دیوار جنوبی قرار داده شد که اسامی پرسنل خدمات بریتانیایی را که پس از سال ۲۰۰۱ در افغانستان جان باختند، لیست می کرد. این گورستان به طور رسمی توسط کمیسیون گورستان های جنگی مشترک المنافع به رسمیت شناخته نشده است و همچنان متعلق به شهر کابل است، اگرچه تلاش های جمع آوری کمک های مالی توسط مقامات بریتانیایی مانند سرهنگ سیمون دیگینز در سال ۲۰۰۹ هماهنگ شده است.[1]EnglishThe cemetery is not formally recognized by the Commonwealth War Graves Commission and remains owned by the city of Kabul, though fundraising efforts have been coordinated by British officials such as Colonel Simon Diggins in 2009.پښتودغه هدیره په رسمي ډول د دولت مشترک د جنګي قبرونو کمیسیون لخوا نه پیژندل کیږي او د کابل ښار ملکیت پاتې دی، که څه هم د بسپنې راټولولو هڅې د برتانوي چارواکو لخوا همغږي شوي لکه کرنل سایمن ډیګینز په ۲۰۰۹ کې.دریاین گورستان به طور رسمی توسط کمیسیون گورستان های جنگی مشترک المنافع به رسمیت شناخته نشده است و همچنان متعلق به شهر کابل است، اگرچه تلاش های جمع آوری کمک های مالی توسط مقامات بریتانیایی مانند سرهنگ سیمون دیگینز در سال ۲۰۰۹ هماهنگ شده است.