شورش در وزیرستان (۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰)
شورش در وزیرستان (۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰) یک کمپین نظامی مهم بود که در سال British Raj علیه قبایل مستقل وزیرستان انجام شد.[11]EnglishThe Revolt in Waziristan (1919–1920) was a significant military campaign conducted by the British Raj against the independent tribesmen of Waziristan.پښتوپه وزیرستان کې بغاوت (۱۹۱۹ تر ۱۹۲۰) یو مهم پوځي کمپاین و چې د وزیرستان د خپلواکو قبایلو په وړاندې د برتانیې راج کال لخوا ترسره شو.دریشورش در وزیرستان (۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰) یک کمپین نظامی مهم بود که در سال British Raj علیه قبایل مستقل وزیرستان انجام شد. وزیرستان مدت ها منبع شورش بوده است.[4]EnglishWaziristan has been a wellspring of rebellion for a long time.پښتووزیرستان د اوږدې مودې راهیسې د بغاوت سرچینه وه.دریوزیرستان مدت ها منبع شورش بوده است. این دوره ناآرامی بلافاصله پس از جنگ سوم اینگلو-افغانستان رخ داد و یک چالش بزرگ برای کنترل بریتانیایی ها بر مرز شمال غربی بود.[1]EnglishThis period of unrest occurred in the immediate aftermath of the Third Anglo-Afghan War and presented a major challenge to British control over the North-West Frontier.پښتود ناارامۍ دا دوره د دریمه انګلیسي - افغان جګړه څخه سمدستي وروسته رامنځته شوه او د د شمال لویدیځ سرحد په اړه د برتانوي کنټرول لپاره یوه لویه ننګونه وړاندې کړه.دریاین دوره ناآرامی بلافاصله پس از جنگ سوم اینگلو-افغانستان رخ داد و یک چالش بزرگ برای کنترل بریتانیایی ها بر مرز شمال غربی بود.
پیشینه و علت ها
شورش در وزیرستان به طور خاص توسط دولت افغانستان برای فشار بر بریتانیایی ها برانگیخته شد.[1]EnglishThe revolt in Waziristan was specifically stirred up by the Afghan government to pressure the British.پښتوپه وزیرستان کې بغاوت په ځانګړې توګه د افغان حکومت لخوا د انګریزانو د فشار لپاره هڅول شوی و.دریشورش در وزیرستان به طور خاص توسط دولت افغانستان برای فشار بر بریتانیایی ها برانگیخته شد. در ۱۹ دسامبر ۱۹۱۹، یک نیروی ۲۹۰۰۰ نفری شروع به حرکت به وزیرستان کرد.[5][8]EnglishOn December 19, 1919, a force of 29,000 men began to move into Waziristan.پښتود ۱۹۱۹ کال د دسمبر په ۱۹، د ۲۹،۰۰۰ سړو ځواک په وزیرستان کې حرکت پیل کړ.دریدر ۱۹ دسامبر ۱۹۱۹، یک نیروی ۲۹۰۰۰ نفری شروع به حرکت به وزیرستان کرد.
عوامل داخلی در منطقه نیز به شورش کمک کردند.EnglishInternal factors within the region also contributed to the rebellion.پښتوپه سیمه کې داخلي عوامل هم د بغاوت سره مرسته وکړه.دریعوامل داخلی در منطقه نیز به شورش کمک کردند. قبیله ای ها از وضعیت اقتصادی خرابی تاجران و وضع مالیات های سنگین بر زمین شکایت کردند.[2]EnglishThe tribesmen expressed grievances regarding the deteriorating economic status of merchants and the imposition of heavy taxes on land.پښتود قبیلې غړو د سوداګرو د خرابیدونکي اقتصادي وضعیت او په ځمکه باندې د درنو مالیاتو وضع کولو په اړه شکایتونه څرګند کړل.دریقبیله ای ها از وضعیت اقتصادی خرابی تاجران و وضع مالیات های سنگین بر زمین شکایت کردند. مناطق کوهستانی وزیرستان دارای نفوذ ژئوپلیتیک در داخل افغانستان و پاکستان است.[6][9]EnglishThe mountainous regions of Waziristan have geopolitical influence within Afghanistan and Pakistan.پښتود وزیرستان غرنۍ سیمې په افغانستان او پاکستان کې جیو پولیټیکل نفوذ لري.دریمناطق کوهستانی وزیرستان دارای نفوذ ژئوپلیتیک در داخل افغانستان و پاکستان است. علاوه بر این، شکایات در مورد کیفیت پایین کالاهای پذیرفته شده توسط انبار های دولتی وجود داشت، که بازرگانان را وادار به ارائه محصولات بهتر برای برآورده کردن خواسته های رسمی می کرد.[2]EnglishAdditionally, there were complaints regarding the poor quality of goods accepted by government warehouses, which forced merchants to provide better products to satisfy official demands.پښتوسربیره پردې، د دولتي ګودامونو لخوا منل شوي توکو د ټیټ کیفیت په اړه شکایتونه شتون درلود، کوم چې سوداګرو ته اړ ایستل چې د رسمي غوښتنو پوره کولو لپاره غوره محصولات چمتو کړي.دریعلاوه بر این، شکایات در مورد کیفیت پایین کالاهای پذیرفته شده توسط انبار های دولتی وجود داشت، که بازرگانان را وادار به ارائه محصولات بهتر برای برآورده کردن خواسته های رسمی می کرد.
تغییرات در سیستم اجباری نظامی بیشتر به ناآرامی ها دامن زد.EnglishChanges to the military conscription system further fueled the unrest.پښتوپه نظامي نظام کې بدلونونه د نا ارامي لامل شول.دریتغییرات در سیستم اجباری نظامی بیشتر به ناآرامی ها دامن زد. قبل از شورش، این سیستم به قبایل اجازه می داد تا تعداد مشخصی از مردان را برای خدمت نامزد کنند، عملی که توسط رهبران قبیله مورد حمایت قرار می گرفت.[2]EnglishPrior to the revolt, the system allowed tribes to nominate specific numbers of men for service, a practice favored by tribal leaders.پښتود بغاوت څخه دمخه، سیسټم قبایلو ته اجازه ورکړه چې د خدمت لپاره ځانګړي شمیر نارینه و وټاکي، یو عمل چې د قبایلي مشرانو لخوا خوښ شوی و.دریقبل از شورش، این سیستم به قبایل اجازه می داد تا تعداد مشخصی از مردان را برای خدمت نامزد کنند، عملی که توسط رهبران قبیله مورد حمایت قرار می گرفت. حکومت تلاش کرد تا به سمت یک سیستم مبتنی بر سرشماری حرکت کند که در آن افراد بدون مشورت قبیله ای می توانستند استخدام شوند، یک اقدام که مقامات قبیله ای را خشمگین کرد.[2]EnglishThe government attempted to move toward a census-based system where individuals could be drafted without tribal consultation, a move that angered tribal authorities.پښتوحکومت هڅه وکړه چې د سرشمېرنې پر بنسټ سیسټم ته لاړ شي چیرې چې افراد د قبایلي مشورو پرته لیکل کیدی شي، یو داسې اقدام چې د قبایلي چارواکو غوسه یې کړې.دریحکومت تلاش کرد تا به سمت یک سیستم مبتنی بر سرشماری حرکت کند که در آن افراد بدون مشورت قبیله ای می توانستند استخدام شوند، یک اقدام که مقامات قبیله ای را خشمگین کرد.
رابطه اش با جنگ سوم اینگلو-افغانستان
شورش وزیرستان با درگیری های وسیع تر منطقه ای که توسط امان الله خان آغاز شده بود ارتباط نزدیکی داشت.[1]EnglishThe Waziristan revolt was closely linked to the broader regional conflict initiated by Amanullah Khan.پښتود وزیرستان پاڅون د سیمه ایز پراخه شخړې سره نږدې تړاو درلود چې د امان الله خان لخوا پیل شوی و.دریشورش وزیرستان با درگیری های وسیع تر منطقه ای که توسط امان الله خان آغاز شده بود ارتباط نزدیکی داشت. بعد از اعلام استقلال، امان الله انتظار داشت که سربازان بریتانیایی و هندی از جنگ جهانی اول خسته شده باشند تا در مقابل پیشرفت افغان ها مقاومت کنند.[1]EnglishFollowing his declaration of independence, Amanullah expected that British and Indian troops would be too exhausted by World War I to resist an Afghan advance.پښتود خپلواکۍ له اعلان وروسته، امان الله تمه درلوده چې د لومړۍ نړيوالې جګړې له امله به برتانوي او هندي ځواکونه دومره ستړي شي چې د افغانانو د پرمختګ په وړاندې مقاومت وکړي.دریبعد از اعلام استقلال، امان الله انتظار داشت که سربازان بریتانیایی و هندی از جنگ جهانی اول خسته شده باشند تا در مقابل پیشرفت افغان ها مقاومت کنند. در حالیکه نیروی اصلی افغان در ماه می ۱۹۱۹ به گذرگاه خیبر حمله کرد و داکا را با موفقیت اشغال کرد، وضعیت در مرز شمال غربی به دلیل شورش ملیشه های قبیله ای همسایه علیه کارفرمایان بریتانیایی، بی ثبات شد.[1]EnglishWhile the main Afghan force attacked the Khyber Pass and successfully occupied Dakka in May 1919, the situation in the North-West Frontier became volatile as neighboring tribal militias mutinied against their British employers.پښتوپداسې حال کې چې اصلي افغان ځواک په خیبر دروازه برید وکړ او په بریالیتوب سره یې د ۱۹۱۹ په می کې ډکه نیولې وه، په د شمال لویدیځ سرحد کې وضعیت بې ثباته شو ځکه چې ګاونډي قبایلي ملیشې د دوی د برتانوي کارګمارونکو پروړاندې بغاوت وکړ.دریدر حالیکه نیروی اصلی افغان در ماه می ۱۹۱۹ به گذرگاه خیبر حمله کرد و داکا را با موفقیت اشغال کرد، وضعیت در مرز شمال غربی به دلیل شورش ملیشه های قبیله ای همسایه علیه کارفرمایان بریتانیایی، بی ثبات شد. بزرگ ترین حمله افغان در این دوره در منطقه دره توچی-کرام انجام شد.[1]EnglishThe largest Afghan attack during this period took place in the Tochi-Kurram valley area.پښتوپه دې موده کې تر ټولو لوی افغان برید د توچي-کرم په دره کې وشو.دریبزرگ ترین حمله افغان در این دوره در منطقه دره توچی-کرام انجام شد. نه امیران افغان و نه دولت های بریتانیایی هیچ وقت واقعاً این منطقه را کنترل نکرده بودند.[1]EnglishNeither Afghan Amirs nor British governments had ever really controlled the region.پښتونه افغان امیرانو او نه هم برتانوي حکومتونو په ریښتیا سره دغه سیمه کنټرول کړې وه.درینه امیران افغان و نه دولت های بریتانیایی هیچ وقت واقعاً این منطقه را کنترل نکرده بودند. بریتانیایی ها با بسیج نیروها برای محافظت از گذرگاه های کوهستانی پاسخ دادند.[12]EnglishThe British responded by mobilizing forces to secure the mountain passes.پښتوانګریزانو د غرونو د پاسونو د خوندي کولو لپاره د ځواکونو په راټولولو سره غبرګون وښود.دریبریتانیایی ها با بسیج نیروها برای محافظت از گذرگاه های کوهستانی پاسخ دادند. آن ها با موفقیت به قلعه سپین بالداک در جنوب بلوچستان حمله کردند تا از جاده استراتژیک قندهار به کوئتا محافظت کنند.[1]EnglishThey successfully stormed the Afghan fortress of Spin Baldak in southern Baluchistan to protect the strategic road from Kandahar to Quetta.پښتودوی په بریالیتوب سره په سویلي بلوچستان کې د سپین بالداک په افغان کلا برید وکړ ترڅو د کندهار څخه کوټې ته ستراتیژیک سړک خوندي کړي.دریآن ها با موفقیت به قلعه سپین بالداک در جنوب بلوچستان حمله کردند تا از جاده استراتژیک قندهار به کوئتا محافظت کنند. شورش در وزیرستان یک جبهه ثانویه بود که توسط دولت افغانستان برانگیخته شده بود.[1]EnglishThe revolt in Waziristan represented a secondary front stirred up by the Afghan government.پښتوپه وزیرستان کې بغاوت د افغانستان د حکومت له لوري د یوې ثانوي جبهې استازیتوب کوه.دریشورش در وزیرستان یک جبهه ثانویه بود که توسط دولت افغانستان برانگیخته شده بود.
عملیات های نظامی
در این درگیری در دره توچی-کورام جنگ های شدید صورت گرفت.[1]EnglishThe conflict saw heavy fighting in the Tochi-Kurram valley.پښتوپه دې جګړه کې د توچي-کرم په دره کې سختې جګړې وشوې.دریدر این درگیری در دره توچی-کورام جنگ های شدید صورت گرفت. اوضاع در آنجا زمانی بحرانی شد که شبه نظامیان در وزیرستان مجاور، که توسط دولت افغانستان تحریک شده بودند، علیه کارفرمایان بریتانیایی شان شورش کردند.[1]EnglishThe situation there became critical when the militia in adjacent Waziristan, stirred up by the Afghan government, mutinied against their British employers.پښتود افغانستان د حکومت له خوا په ګاونډي وزيرستان کې د ملېشې له خوا د هغوی د برتانوي کارګمارونکو پر ضد د بغاوت په ترڅ کې د دې سيمې وضعيت کړکېچن شو.دریاوضاع در آنجا زمانی بحرانی شد که شبه نظامیان در وزیرستان مجاور، که توسط دولت افغانستان تحریک شده بودند، علیه کارفرمایان بریتانیایی شان شورش کردند. مقاومت در جریان حرکت به وزیرستان توسط یک محسود با نفوذ، موسی خان عبداللای و یک ملا به نام فاضل دین رهبری می شد.[5]EnglishResistance during the move into Waziristan was led by an influential Mehsud, Musa Khan Abdullai, and a mullah called Fazal Din.پښتوپه وزیرستان کې د حرکت په جریان کې مقاومت د اغیزمن محسود، موسی خان عبدالله، او د فاضل دین په نوم ملا لخوا رهبري شوی و.دریمقاومت در جریان حرکت به وزیرستان توسط یک محسود با نفوذ، موسی خان عبداللای و یک ملا به نام فاضل دین رهبری می شد. در اواخر مه ۱۹۱۹، سرگرد گای همیلتون راسل و ۳۰۰ مرد وفادار یک عقب نشینی جنگی را از وانا به فورت ساندمن انجام دادند و در طول عقب نشینی ۴۰ تلفات را متحمل شدند.[1]EnglishDuring late May 1919, Major Guy Hamilton Russell and 300 loyal men conducted a fighting withdrawal from Wana to Fort Sandeman, sustaining 40 casualties during the retreat.پښتود ۱۹۱۹ کال د می په وروستیو کې، میجر ګی هیلمنټن رسل او ۳۰۰ وفادار سړو له وانا څخه فورټ سینډمین ته د جګړې وتل ترسره کړل، چې د وتلو پرمهال یې ۴۰ قربانیان درلودل.دریدر اواخر مه ۱۹۱۹، سرگرد گای همیلتون راسل و ۳۰۰ مرد وفادار یک عقب نشینی جنگی را از وانا به فورت ساندمن انجام دادند و در طول عقب نشینی ۴۰ تلفات را متحمل شدند.
در عین حال، گارنیزون در تال، که پاسگاه کورام را محافظت می کرد، توسط یک نیروی بزرگ افغان تحت فرماندهی جنرال نادر خان محاصره شد.[1][13]EnglishSimultaneously, the garrison at Thal, which guarded the Kurram Pass, was besieged by a large Afghan force under General Nadir Khan.پښتوپه ورته وخت کې، په تال کې ګارنیشن، چې د کورام پاس ساتنه کوله، د جنرال نادر خان په مشرۍ د لوی افغان ځواک لخوا محاصره شو.دریدر عین حال، گارنیزون در تال، که پاسگاه کورام را محافظت می کرد، توسط یک نیروی بزرگ افغان تحت فرماندهی جنرال نادر خان محاصره شد. گارنیزون، متشکل از گردان های سیک و گورکا و سواره نظام، برای یک هفته ایستاده بود تا اینکه توسط یک ستون از پشاور به رهبری سرگرد ریجینالد دایر تخفیف داده شد.[1]EnglishThe garrison, composed of Sikh and Gurkha battalions and cavalry, held out for one week until it was relieved by a column from Peshawar led by Brigadier-General Reginald Dyer.پښتوګارنیزون، چې د سیک او ګورکه بیټالیونونو او سپاهیانو څخه جوړ شوی و، د یوې اونۍ لپاره ودریدل تر هغه چې دا د بریګیډیر جنرال ریګینالډ ډایر په مشرۍ د پیښور څخه د کالم لخوا خلاص شو.دریگارنیزون، متشکل از گردان های سیک و گورکا و سواره نظام، برای یک هفته ایستاده بود تا اینکه توسط یک ستون از پشاور به رهبری سرگرد ریجینالد دایر تخفیف داده شد. محسود ها توانستند نیروی پیشروی را در حاشیه قلمرو خود متوقف کنند و پیشروی را متوقف کنند.[5]
دخالت ارتش هند بریتانیایی
ارتش هندی های بریتانیایی واحد های مختلف را برای سرکوب شورش اعزام کرد.EnglishThe British Indian Army deployed various units to suppress the rebellion.پښتوBritish Indian Army د بغاوت د مخنیوي لپاره بیلابیل واحدونه ځای په ځای کړل.دریارتش هندی های بریتانیایی واحد های مختلف را برای سرکوب شورش اعزام کرد. یک بخش از پشاور با یک نیروی بزرگتر افغان که باغ را اشغال کرده بود و به لندی کوتل حمله کرده بود، درگیر شد و شکست داد.[1][3]EnglishThe Indian Army also utilized modern warfare tactics, including the use of artillery and machine guns, despite shortages in supplies.پښتود پیښور څخه یو څانګه د لوی افغان ځواک سره مخ شوه او ماتې یې ورکړه چې باغ یې نیولی و او په لاندي کوتل یې برید کړی و.درییک بخش از پشاور با یک نیروی بزرگتر افغان که باغ را اشغال کرده بود و به لندی کوتل حمله کرده بود، درگیر شد و شکست داد. ارتش هند همچنان از تاکتیک های جنگ مدرن استفاده کرد، از جمله استفاده از توپخانه و اسلحه های ماشین، با وجود کمبود منابع.[1]EnglishThe British also utilized aerial reconnaissance to support their operations.پښتود هند پوځ هم د عصري جنګي تاکتیکونو څخه کار واخیست، پشمول د توپونو او ماشین ټوپکونو کارول، سره له دې چې په اکمالاتو کې کمښت شتون لري.دریارتش هند همچنان از تاکتیک های جنگ مدرن استفاده کرد، از جمله استفاده از توپخانه و اسلحه های ماشین، با وجود کمبود منابع.
بریتانیایی ها همچنین از شناسایی هوایی برای حمایت از عملیات خود استفاده کردند.EnglishThe Afghan government responded by sending Hawker aircraft to fight the rebels, distributing leaflets to tribal fighters, and using bombs and shelling against them.پښتوانګریزانو د خپلو عملیاتو ملاتړ لپاره هوایی استخباراتو څخه هم کار واخیست.دریبریتانیایی ها همچنین از شناسایی هوایی برای حمایت از عملیات خود استفاده کردند. دولت افغانستان با ارسال هواپیمای هاکر برای مبارزه با شورشیان، توزیع برگه ها به جنگجویان قبیله ای و استفاده از بمب ها و گلوله کشی علیه آنها پاسخ داد.[2]EnglishThe campaign successfully contained the tribal rebellion and secured the main passes between India and Afghanistan.پښتوافغان حکومت په ځواب کې د یاغیانو سره د مبارزې لپاره د هاکر الوتکې واستولې، قبایلي جنګیالیو ته پاڼې وویشلې، او د دوی په وړاندې یې بمونه او بمبارۍ وکارولې.دریدولت افغانستان با ارسال هواپیمای هاکر برای مبارزه با شورشیان، توزیع برگه ها به جنگجویان قبیله ای و استفاده از بمب ها و گلوله کشی علیه آنها پاسخ داد.
پیامد ها برای مرز
این کمپین با موفقیت شورش قبیله ای را مهار کرد و گذرگاه های اصلی بین هند و افغانستان را تضمین کرد.[1] در اواخر سال ۱۹۱۹، بریتانیایی ها کنترل راهروهای استراتژیک را دوباره بدست آوردند، اگرچه این منطقه همچنان یک منطقه نامنظم استقلال قبیله ای بود.EnglishBy late 1919, the British had regained control over the strategic corridors, though the region remained a volatile area of tribal independence.پښتود ۱۹۱۹ کال په وروستیو کې، انګلستان د ستراتیژیک دهلیزونو کنټرول بیرته ترلاسه کړ، که څه هم سیمه د قبیلوي خپلواکۍ یوه بې ثباته سیمه پاتې شوه.دریدر اواخر سال ۱۹۱۹، بریتانیایی ها کنترل راهروهای استراتژیک را دوباره بدست آوردند، اگرچه این منطقه همچنان یک منطقه نامنظم استقلال قبیله ای بود. مرز بین وزیرستان و افغانستان همچنان حل نشده است.[7][10]
منابع
- Third Afghan War and the Revolt in Waziristan - National Army Museum
- له ۱۹۴۴ تر ۱۹۴۷ کلونو پورې د افغان قبایلو بغاوتونه
- The Third Anglo-Afghan War (1919) - Paradigm Shift
- A Long History of Rebellion in the Mountains of Pakistan
- The Invasion of Waziristan and its Aftermath | Contemporary religion in historical perspective
- خلاصه کتاب علل شورش در وزیرستان | کتابخانه اکوتوپیا
- وزیرستان - ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- Collection
- Waziristan: The Volatile Borderland Between Pakistan and Afghanistan
- Afghanistan Claims Waziristan as Part of Its Territory
- Waziristan campaign (1919–1920) - Wikipedia
- Forcing the Khyber Pass - Families in British India Society
- Troublesome Afghanistan – 1895 to the Third Afghan War – Going...