استعمار پشتون ها در شمال افغانستان
استعمار مردم پشتون ها در شمال افغانستان به مستقر شدن پشتون ها در مناطق شمالی کشور در اواخر قرن نوزدهم اشاره دارد.[1][2] این پروسه بخشی از یک سیاست گسترده تر پشتونیزاسیون بود که هدف آن فرهنگ سازی مناطق غیر پشتونی به زبان پشتو و نفوذ پشتونی بود.[1][3][4]
زمینه های تاریخی
جمعیت قومی پشتون در شمال افغانستان تقریباً وجود نداشت وقتی که عبدالرحمن خان در سال ۱۸۸۰ به قدرت رسید.[2][5] برنامه حل و فصل توسط امارت افغانستان تحت رهبری عبدالرحمن خان آغاز شد.[2][3][5] امپراطوری بریتانیا از این تلاش های استعماری برای کاهش نفوذ The Great Game با محدود کردن تماس های روسیه با قبایل شمالی حمایت کرد.[1][2] افسران نظامی بریتانیایی اشاره کردند که محاصره قبایل غیر پشتون با مهاجران پشتون، تعامل آنها با روس ها را پایان می دهد.[1][7]
سیاست پشتونیزاسیون
سیاست پشتونیزاسیون که توسط دولت های غالب پشتون دنبال می شد سه هدف اصلی داشت.[1][2][3][5] این ها شامل تقویت قبضه دولت بر جمعیت پارسی زبان در شمال، فراهم کردن یک مکان برای اخراج مخالفان سیاسی و توسعه اقتصادی ادعایی مناطق شمالی بود.[1][3] عبدالرحمن خان اظهار داشت که چون پادشاه افغانستان پشتون بود، پس پشتون ها باید مرز افغان-روسی را نظارت کنند.[1]
این ها شامل مصادره زمین از غیر پشتون های پارسی زبان، ارتقاء ملی گرایی پشتون ها، جابجایی اجباری قبایل و مالیات تبعیض آمیز علیه گروه های غیر پشتون بود.[1] این سیاست توسط حاکمان بعدی از طریق ایجاد "پشتو تولانا" و "ملی سازی" زبان پشتو ترویج شد.[1][6]
نقش عبدالرحمن خان
عبدالرحمن خان از این سیاست ها برای تقویت حاکمیت خود بر سرزمین های ترکستان افغان استفاده کرد.[1] استعمار به مهاجران پشتون اجازه داد تا بهترین زمین ها را به قیمت تاجک ها، ترکمن ها، ازبک ها، مردم هزاره ها و سایر گروه ها بدست آورند.[1]
تغییرات جمعیتی و چارچوب های حقوقی
تغییرات قابل ملاحظه جمعیتی در استان های شمالی رخ داد زیرا جمعیت پشتون ها به سرزمین های بومی نقل مکان کردند.[1][2]
تاثیر بر استان های شمالی
حل و فصل قبایل پشتون تاثیر ماندگار بر ساختار اجتماعی و سیاسی شمال داشته است.[1] حرکت این قبیله ها به مناطق جدید منجر به فرسایش آداب و رسوم محلی شد.[4] همانطور که قدرت سیاسی پشتون ها رشد کرد، پشتونولی ها یک عنصر مهم فرهنگی باقی ماند.[4]
ساحات اصلی سکونت در شمال شامل تخار، قندوز، بغلان، بلخ، سامانقان، فاریاب، جوزجان، کاپیسا و دره پنجشیر بود.[1]
پیامدهای مدرن
اصطلاح "مستوطنان پشتون" همچنان یک توصیف کننده شناخته شده در میان جمعیت های محلی است و به تنش ها و درگیری های مداوم در برخی مناطق شمالی کمک می کند.[1]
منابع
- ناقلین پشتون - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
- Pashtun colonization of northern Afghanistan - Wikipedia
- Pashtunization - Wikipedia
- Pashtun | Definition, People, Culture, & Religion | Britannica
- روند تاریخی انتقال قبایل پشتون به شمال افغانستان - اطلاعات روز
- The Durand Line - A razor's edge between Afghanistan...:: EFSAS