انسیکلوپدیا افغانیکاEncyclopædia Afghanica

تاریخ · جغرافیا · مردم · فرهنگ · مکان‌ها · زبان‌هاخط زمانیشجره‌نامه‌هافرهنگکتابخانه

محمد الیم خان

سید میر محمد علیم خان (۳ جنوری ۱۸۸۰ تا ۱۸۲۸ اپریل ۱۹۴۴) آخرین امیر سنت ترک سنت های ترک و مغول تحت سلسله منگیت در امارت بخارا بود.[1][2][3][4]EnglishSayyid Mir Muhammad Alim Khan (3 January 1880-1828 April 1944) was the last emir of the Turco-Mongol Tradition under the Manghit dynasty in the Emirate of Bukhara.پښتوسید میر محمد علیم خان (۳ جنوري ۱۸۸۰ تر ۱۸۲۸ اپریل ۱۹۴۴) په بخارا امارت کال کې د منګیتو د کورنۍ تر واک لاندې د ترکانو او منګولانو دودونه کال وروستی امیر و.دریسید میر محمد علیم خان (۳ جنوری ۱۸۸۰ تا ۱۸۲۸ اپریل ۱۹۴۴) آخرین امیر سنت ترک سنت های ترک و مغول تحت سلسله منگیت در امارت بخارا بود. او از ۳ جنوری ۱۹۱۱ تا ۳۰ اوت ۱۹۲۰ حکومت کرد.[1][2]EnglishHe ruled from 3 January 1911 to 30 August 1920.پښتوهغه د ۳ جنوري ۱۹۱۱ څخه تر ۳۰ اګست ۱۹۲۰ پورې حکومت وکړ.دریاو از ۳ جنوری ۱۹۱۱ تا ۳۰ اوت ۱۹۲۰ حکومت کرد. اگرچه امارت از سال ۱۸۷۳ یک محافظه کار امپراطوری روسیه بود، علیم خان به عنوان یک پادشاه مطلق بر امور داخلی اش عمل می کرد.[1][2][4]EnglishAlthough the emirate was a protectorate of the Russian Empire starting in 1873, Alim Khan served as an absolute monarch over its internal affairs.پښتوکه څه هم امارت په ۱۸۷۳ کې د روسیې امپراتورۍ یو محافظت و، علیم خان د خپل داخلي چارو په اړه د مطلق پاچا په توګه خدمت وکړ.دریاگرچه امارت از سال ۱۸۷۳ یک محافظه کار امپراطوری روسیه بود، علیم خان به عنوان یک پادشاه مطلق بر امور داخلی اش عمل می کرد.

پیوستن به سلسله منگیت ها

در سن سیزده سالگی، علیم خان توسط پدرش، امیر عبدالهاد خان، به مدت سه سال به سنت پترزبورگ برای مطالعه حکومت و تکنیک های نظامی مدرن فرستاده شد.[2][7]EnglishAt the age of thirteen, Alim Khan was sent by his father, Emir Abdulahad Khan, to Saint Petersburg for three years to study government and modern military techniques.پښتوپه دیارلس کلنۍ کې، علیم خان د خپل پلار، امیر عبدالحد خان لخوا سینټ پیټرزبورګ ته د دریو کلونو لپاره لیږل شوی و ترڅو د حکومت او عصري نظامي تخنیکونو مطالعه وکړي.دریدر سن سیزده سالگی، علیم خان توسط پدرش، امیر عبدالهاد خان، به مدت سه سال به سنت پترزبورگ برای مطالعه حکومت و تکنیک های نظامی مدرن فرستاده شد. او در سال ۱۸۹۶ پس از اینکه دولت روسیه به طور رسمی وضعیت او را به عنوان شاهزاده بخارا تایید کرد به وطن خود بازگشت.[2]EnglishHe returned to his homeland in 1896 after the Russian government formally confirmed his status as Crown Prince of Bukhara.پښتوهغه په ۱۸۹۶ کې خپل ټاټوبي ته راستون شو وروسته له هغه چې د روسیې حکومت په رسمي ډول د بخارا ولیعهد په توګه د هغه حیثیت تایید کړ.دریاو در سال ۱۸۹۶ پس از اینکه دولت روسیه به طور رسمی وضعیت او را به عنوان شاهزاده بخارا تایید کرد به وطن خود بازگشت. او به عنوان حاکم ولایت شمالی کرمانا برای دو سال خدمت کرد.[2]EnglishHe served as the ruler of the northern province of Karmana for two years.پښتوهغه د دوه کلونو لپاره د شمالي ولایت کارمانا د واکمن په توګه دنده ترسره کړه.دریاو به عنوان حاکم ولایت شمالی کرمانا برای دو سال خدمت کرد.

حکومت امارت بخارا

حکمرانی اولیه علیم خان با تلاش ها برای مدرن سازی مشخص شد.[1][2]EnglishAlim Khan's early rule was marked by attempts at modernization.پښتود علیم خان لومړنۍ واکمني د عصري کولو هڅو لخوا نښه شوې وه.دریحکمرانی اولیه علیم خان با تلاش ها برای مدرن سازی مشخص شد. او در ابتدا مقامات را از درخواست رشوه منع کرد، هدیه های شخصی را رد کرد و مالیات های بدون تایید او را ممنوع کرد.[1][2]EnglishHe initially prohibited officials from soliciting bribes, rejected personal gifts, and banned taxes imposed without his approval.پښتوهغه په لومړي سر کې چارواکو ته د رشوت غوښتنه کول منع کړل، شخصي ډالۍ یې رد کړې، او د هغه له تصویب پرته د مالیاتو وضع کول منع کړل.دریاو در ابتدا مقامات را از درخواست رشوه منع کرد، هدیه های شخصی را رد کرد و مالیات های بدون تایید او را ممنوع کرد. این تلاش های اصلاحی در نهایت شکست خورد زیرا او نمی توانست تغییر سیستماتیک را اعمال کند.[1]EnglishThese reform efforts eventually faltered because he could not enforce systemic change.پښتود اصلاحاتو دا هڅې په پای کې ناکامې شوې ځکه چې هغه نشي کولی سیسټمیک بدلون پلي کړي.دریاین تلاش های اصلاحی در نهایت شکست خورد زیرا او نمی توانست تغییر سیستماتیک را اعمال کند. یک درگیری بین اصلاح طلبان و سنت گرایان با تضمین کنترول سنت گرایان به پایان رسید.[1][2]EnglishA conflict between reformists and traditionalists concluded with the traditionalists securing control.پښتود اصلاح غوښتونکو او دودیزپالو ترمنځ شخړه دودیزپالو سره د کنټرول خوندي کولو سره پای ته ورسیده.درییک درگیری بین اصلاح طلبان و سنت گرایان با تضمین کنترول سنت گرایان به پایان رسید. بعد از آن جناح اصلاح طلب به مسکو یا کازان تبعید شد.[1][2]EnglishThe reformist faction was subsequently exiled to Moscow or Kazan.پښتود اصلاح غوښتونکو ډله وروسته ماسکو یا کازان ته تبعید شوه.دریبعد از آن جناح اصلاح طلب به مسکو یا کازان تبعید شد. بعضی از مورخان پیشنهاد می کنند که علیم خان ممکن است با سنت گرایان سازش کرده باشد تا از تداوم حکومت سلسله اش اطمینان حاصل کند.[2]EnglishSome historians suggest that Alim Khan may have compromised with traditionalists to ensure the continuation of his lineage's rule.پښتوځینې تاریخ لیکونکي وړاندیز کوي چې علیم خان ممکن د دودیز پلویانو سره جوړجاړی کړی وي ترڅو د هغه د کورنۍ د واکمنۍ دوام یقیني کړي.دریبعضی از مورخان پیشنهاد می کنند که علیم خان ممکن است با سنت گرایان سازش کرده باشد تا از تداوم حکومت سلسله اش اطمینان حاصل کند. علیم خان همچنان یک شخصیت بحث برانگیز هم در سرزمین اصلی اش در آسیای مرکزی و هم در افغانستان است.[8][9]EnglishAlim Khan remains a controversial figure in both his homeland of Central Asia and in Afghanistan.پښتوعليم خان د منځنۍ اسيا په خپل هيواد او په افغانستان کې يو جنجالي شخصيت پاتې شوی دی.دریعلیم خان همچنان یک شخصیت بحث برانگیز هم در سرزمین اصلی اش در آسیای مرکزی و هم در افغانستان است. بین سال های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۶، او تعمیرات خاناکا نودیر دیونبیگی را نظارت کرد.[2]EnglishBetween 1914 and 1916, he oversaw repairs to the Nodir Devonbegi Khanaka.پښتود ۱۹۱۴ او ۱۹۱۶ ترمینځ، هغه د نوډیر ډیونبیګي خاناکا ترمیم نظارت وکړ.دریبین سال های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۶، او تعمیرات خاناکا نودیر دیونبیگی را نظارت کرد. علیم خان تنها حاکم منگیت بود که عنوان خلیفه را در نام خود قرار داد.[2]EnglishAlim Khan was the only Manghit ruler to include the title of Caliph in his name.پښتوعلیم خان یوازینی منګیت واکمن و چې په خپل نوم کې یې د خلیفه لقب شامل کړی و.دریعلیم خان تنها حاکم منگیت بود که عنوان خلیفه را در نام خود قرار داد. در سال ۱۹۱۸، فعالان جنبش جوان بخاران به بلشویک ها اطلاع دادند که مردم برای انقلاب آماده اند.[1][2]EnglishIn 1918, activists from the Young Bukharan Movement informed the Bolsheviks that the people were ready for revolution.پښتوپه ۱۹۱۸ کې، د ځوان بخارا غورځنګ فعالانو بولشویکانو ته خبر ورکړ چې خلک انقلاب ته چمتو دي.دریدر سال ۱۹۱۸، فعالان جنبش جوان بخاران به بلشویک ها اطلاع دادند که مردم برای انقلاب آماده اند. بر اساس گزارش ها، بعد از ورود ارتش سرخ، امیر هیات بلشویک ها و چندین صد طرفدار روسی را کشت.[1][2]EnglishUpon the arrival of the Red Army, the emir reportedly killed the Bolshevik delegation and several hundred Russian supporters.پښتود راپورونو له مخې، د سره اردو په رارسیدو سره، امیر د بلشویک پلاوي او څو سوه روسي پلویان ووژل.دریبر اساس گزارش ها، بعد از ورود ارتش سرخ، امیر هیات بلشویک ها و چندین صد طرفدار روسی را کشت. اکثریت جمعیت محلی از حمله حمایت نکردند.[1][2]EnglishThe majority of the local population did not support the invasion.پښتود ځایی نفوس اکثریت د یرغل ملاتړ نه کوه.دریاکثریت جمعیت محلی از حمله حمایت نکردند.

تبعید و اقامت در کابل

مسکو با پایان جنگ داخلی روسیه کمک های نظامی را به آسیای مرکزی ارسال کرد.[1][2]EnglishMoscow sent reinforcements to Central Asia as the Russian Civil War wound down.پښتومسکو مرکزي اسیا ته د روسیې د کورنۍ جګړې په پای کې مرستې واستولې.دریمسکو با پایان جنگ داخلی روسیه کمک های نظامی را به آسیای مرکزی ارسال کرد. در ۲ سپتامبر ۱۹۲۰، یک نیروی نظم یافته ارتش سرخ تحت فرماندهی میخائیل فرونزه به شهر حمله کرد.[1][2]EnglishOn 2 September 1920, a disciplined Red Army force under the command of Mikhail Frunze attacked the city.پښتود ۱۹۲۰ کال د سپتمبر په ۲، د میخایل فرونزي تر مشرۍ لاندې د سور اردو یو منظم ځواک په ښار برید وکړ.دریدر ۲ سپتامبر ۱۹۲۰، یک نیروی نظم یافته ارتش سرخ تحت فرماندهی میخائیل فرونزه به شهر حمله کرد. صندوق بخارا بعد از چهار روز جنگ تخریب شد.[1][2]EnglishThe Ark of Bukhara was destroyed after four days of fighting.پښتود بخارا صندوق د څلورو ورځو جګړو وروسته ویجاړ شو.دریصندوق بخارا بعد از چهار روز جنگ تخریب شد. پرچم سرخ از بالای مناره کلیان بلند شد.[1][2]EnglishThe red flag was raised from the top of the Kalyan Minaret.پښتوسور بیرغ د کلیان د مینار په سر کې پورته شوی و.دریپرچم سرخ از بالای مناره کلیان بلند شد. علیم خان نخست به دوشانبه و سپس در سال تاریخچه افغانستان به کابل فرار کرد.[1][2]EnglishAlim Khan fled first to Dushanbe and then to Kabul in Afghanistan.پښتوعلیم خان لومړی دوشنبې او بیا په افغانستان تاریخ کې کابل ته وتښتید.دریعلیم خان نخست به دوشانبه و سپس در سال تاریخچه افغانستان به کابل فرار کرد.

مرگ و دفن در افغانستان

علیم خان در سال کابل در سال ۱۹۴۴ درگذشت.[1][2][5][6]EnglishAlim Khan died in Kabul in 1944.پښتوعليم خان په ۱۹۴۴ کال کې په کابل کال کې مړ شو.دریعلیم خان در سال کابل در سال ۱۹۴۴ درگذشت. جنازه اش در سال مقبرۀ شُهدا-یه سلهین در افغانستان دفن شده است.[2][5][6]EnglishHe remains buried in Afghanistan in the Shuhada-ye Salehin cemetery.پښتوهغه په افغانستان کې په شُهدا-ی صالین هدیره کال کې ښخ شوی دی.دریجنازه اش در سال مقبرۀ شُهدا-یه سلهین در افغانستان دفن شده است. علیرغم خواسته اش برای انتقال جنازه اش به شهر زادگاهش، او در تاریخچه افغانستان ماند.[5]EnglishDespite his wish for his remains to be transferred to his home city, he stayed in Afghanistan.پښتود هغه د ارمان سره سره چې د هغه مړي خپل ښار ته لیږدول شي، هغه په افغانستان تاریخ کې پاتې شو.دریعلیرغم خواسته اش برای انتقال جنازه اش به شهر زادگاهش، او در تاریخچه افغانستان ماند.

خانواده ها

علیم خان چندین فرزند داشت.[2]EnglishAlim Khan had several children.پښتوعليم خان څو اولادونه درلودل.دریعلیم خان چندین فرزند داشت.

منابع

  1. محمد عالم خان - ويکيبيديا
  2. Sayyid Mir Muhammad Alim Khan - Wikipedia
  3. امیر عالم‌خان - ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
  4. محمد عالم خان - المعرفة - Marefa
  5. A Tomb in Kabul: The Fate of the Last Amir of Bukhara and his country's...
  6. Alem Khan Archives - Afghanistan Analysts Network - English
  7. Sayyid Mir Muhammad Alim Khan facts for kids
  8. یک قرن پس از انقلاب روسیه؛ مهاجران بخارایی تجارت افغانستان را چگونه جهانی ساختند؟
  9. A Century After the Russian Revolution, How did Bukhara...